Πολύ απλά, δεν λέγεται κάτι τέτοιο.
Επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά την υπουργοποίησή του στον ανασχηματισμό της προηγούμενης εβδομάδας και άναψαν τα αίματα, κυρίως από τη δεξιά πτέρυγα της ΝΔ και πιθανώς όχι μόνο για εθνικοπατριωτικούς λόγους, αλλά και εξ αιτίας της διάψευσης των προσδοκιών όσων περίμεναν μία υπουργική καρέκλα ή έστω μία θέση υφυπουργού.
Είχε όμως προηγηθεί το φιάσκο με την υπουργοποίση και παραίτηση-εξπρές του Αρίστου Δοξιάδη από τη θέση του υφυπουργού Ανάπτυξης, λόγω υποθέσεων του παρελθόντος σε σχέση με την επιχειρηματική του δραστηριότητα.
Οπως κατά προφανή τρόπο γίνεται αντιληπτό, η περίπτωση Δοξιάδη έχει (μέχρι στιγμής, τουλάχιστον) «σώσει» τον υφυπουργό Ενέργειας, αφού δύο αποχωρήσεις σε λίγα 24ωρα θα ήταν απλούστατα ένα ναυάγιο για την κυβέρνηση. Σε διαφορετική περίπτωση, μάλλον ο Τσάφος θα είχε απομακρυνθεί σε χρόνο ρεκόρ.
Το θέμα πάντως είναι άλλο και συνοψίζεται στο ότι κανένας από τους δύο δεν θα έπρεπε εξ αρχής να έχουν μπει στην κυβέρνηση…