Δεν είναι γνωστό τι συζητήθηκε και τι αποφασίστηκε στη δυϊπουργική επιτροπή για την οικονομία που συνεδρίασε χθες στου Μαξίμου. Οι κ.κ Σουφλιάς και Παπαθανασίου είπαν κάτι κοινοτυπίες, φροντίζοντας να μη διαφέρουν και πολύ και ο πρώτος έκανε μία προσπάθεια να δείξει ότι υπουργός Εθνικής Οικονομίας είναι ο δεύτερος για να μην τον ακυρώσει όπως προχθές.

Ασφαλώς και είναι θετική η κίνηση επαναπροσέγγισης με τον κ. Σημίτη που έκανε ο κ. Παπανδρέου. Υπάρχουν βέβαια ακόμη ΠΑΣΟΚοι που υποστηρίζουν ότι η οκταετία Σημίτη ζημίωσε το ΠΑΣΟΚ, ή ότι ο πρώην πρωθυπουργός συνωμότησε κατά του κ. Παπανδρέου, όταν διεκδικούσε την ηγεσία του κόμματος ο κ. Βενιζέλος, αλλά δεν αξίζει κανείς να τους παίρνει στα σοβαρά.

«Η Ελλάδα δεν είναι κράτος, είναι ιδέα» και ο Βασίλης Παλαιοκώστας μπορεί να μην είναι ο εμπνευστής αυτού του αξιώματος, αλλά σίγουρα είναι ο επιφανέστερος εκφραστής του την σημερινή εποχή. Με την προχθεσινή του απόδραση έδωσε νέα υπόσταση στον εξευτελισμό του μορφώματος που επιμένουμε να ονομάζουμε ελληνικό κράτος, παρά τις συνεχείς και επαναλαμβανόμενες αντενδείξεις.

Είναι φανερό πια ότι ακόμη και τούτες τις δύσκολες μέρες, που οι περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης και γενικότερα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, που έχουν πρόβλημα με τα ελλείμματά τους, η Κομισιόν δεν θέλει να ξεχαρβαλωθεί τελείως η κατάσταση. Ο κ. Αλμούνια επισημαίνει ότι έστω και χαλαρά κατά το πολύ βραχυπρόθεσμο μέλλον, το Σύμφωνο Σταθερότητας παραμένει σεβαστό και επομένως οι κυβερνήσεις θα πρέπει να φροντίζουν ώστε να μην ξεφεύγει πολύ πάνω από 3% του ΑΕΠ.

Μέρα με τη μέρα γίνεται φανερό γιατί ο κ. Καραμανλής επέλεξε να πάει τώρα σε εκλογές, όπως γίνεται φανερή και η τακτική που ακολουθεί στην προεκλογική του εκστρατεία. Δεν πρόκειται για κανένα φοβερό μυστήριο, ούτε για κάποιο καταπληκτικό σχέδιο που ελπίζει ότι θα του προσφέρει τη νίκη, αλλά για απόφαση προσωπικής απόσυρσης, τουλάχιστον προς το παρόν, όπως εκτιμά έμπειρος παρατηρητής των πολιτικών εξελίξεων και καλός γνώστης προσώπων και πραγμάτων.

Δηλώνω φανατικός, σχεδόν παθιασμένος, φίλαθλος του μπάσκετ. Βλέπω μπάσκετ από πολύ μικρό παιδί, από τη δεκαετία του ’50 και φαντάζομαι ότι είμαι πια ένας από τους τελευταίους που μπορούν να πουν ότι έχουν δει την φοβερή ομάδα του Πανελληνίου (Μανιάς, Παπαδήμας, Στεφανίδης, Χολέβας, Ρουμπάνης) και φυσικά όλους σχεδόν τους επόμενους. Είμαι εξ απαλών ονύχων οπαδός του Αρη Θεσσαλονίκης, του οποίου ο καλύτερος παίκτης σήμερα είναι ο κόουτς Ματσόν, που έχει καταφέρει να τον διατηρεί στις πρώτες θέσεις, αν και το «ρόστερ» του είναι στο σύνολό του χειρότερο από του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, του Πανελληνίου, του Αμαρουσίου και του Πανιωνίου.

Αναμφίβολα, οι ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου έχουν μεγαλύτερη πολιτική σημασία για το εσωτερικό της χώρας από άλλες προηγούμενες. Το επιβάλλει η συγκυρία, τόσο σε εθνικό, όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο, αφού καλώς ή κακώς (κακώς, κάκιστα κατά τη γνώμη του υπογράφοντος), ο ευρωπαίοι δεν έχουν και σε μεγάλη υπόληψη την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση αυτή την περίοδο. Επιπλέον, ειδικά στην ελληνική πολιτική σκηνή παίζονται πολλά που ενδεχομένως να την διαμορφώσουν εκ νέου στο πολύ κοντινό μέλλον. Με αυτή την έννοια στελέχωσαν στις πρώτες θέσεις άλλωστε τα ευρωψηφοδέλτιά τους η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.Στις ευρωεκλογές λοιπόν, κ. Καραμανλής παίζει ίσως το χαρτί της παραμονής του ή όχι στην ηγεσία της παράταξής του και αυτό το γνωρίζουν και οι παντοειδείς δελφίνοι που κινούνται με προσοχή. Ελπίζει ότι η Νέα Δημοκρατία θα χάσει με μικρή διαφορά, κάτω του 2,5% (γιατί αυτή τη στιγμή κανείς δεν αμφιβάλλει ότι θα χάσει) και ότι τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων θα είναι πολύ χαμηλά, ώστε να μην υπάρχει προοπτική αυτοδυναμίας, αν οι εκλογές γίνουν το Φθινόπωρο, που φαίνεται ότι τότε θα διεξαχθούν, καθώς η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντέξει πολύ περισσότερο, αναγκασμένη να πάρει σκληρά μέτρα με 151 βουλευτές, κάτω από το βάρος των σκανδάλων και του αδιέξοδου στα δημοσιονομικά. Ο πρωθυπουργός πιστεύει ότι η διαφορά της Ν.Δ. από το ΠΑΣΟΚ είναι μικρή, τότε το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θα αντιμετωπίσει προβλήματα γκρίνιας και εσωστρέφειας, οπότε θα δοθεί η ευκαιρία στο κυβερνητικό κόμμα να ανακάμψει μέχρι τις βουλευτικές εκλογές.

Παρ' όλο που οι δημοσκοπήσεις φέρνουν σταθερά πλέον πρώτο το ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου, όσοι μπορούν να διαβάζουν μέσα και πίσω από τις γραμμές διακρίνουν την αμηχανία και τα αναπάντητα ερωτήματα που κατατρώγουν τα στελέχη του. Αμηχανία και ερωτήματα που δημιουργούνται κυρίως από το γεγονός ότι απέναντι τους έχουν αποδεδειγμένα μία από τις χειρότερες κυβερνήσεις που έχει γνωρίσει ο τόπος και μάλιστα σε εποχή τεράστιας κρίσης , αλλά το ΠΑΣΟΚ προηγείται μόνο με 4-5 μονάδες στην πρόθεση ψήφου, ενώ κανονικά θα έπρεπε να προηγείται με καμιά 15ριά και βάλε.

Τα πάντα, όλα, κατά Αλέφαντο, επιστρατεύει η κυβέρνηση προκειμένου να ενοχοποιήσει το ΠΑΣΟΚ γιατί θέλει να προκαλέσει εκλογές, χρησιμοποιώντας την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας τον Μάρτιο.

Η μπίλια των ευρωεκλογών κάθησε χθες και έδειξε την πεντακάθαρη και αναμφισβήτητη ήττα της Νέας Δημοκρατίας. Τόσο πεντακάθαρη που δεν μπορεί να την αλλάξει ούτε η μπουρδολογία περί αποχής, η οποία ήταν διακομματική, ούτε η λανθασμένη εικόνα που δημιούργησε αρχικά η αποτυχία των exit polls, ούτε τα τερτίπια του υπουργείου Εσωτερικών και προσωπικά του κ. Παυλόπουλου, που φρόντιζε να παραμένει η διαφορά σε χαμηλά επίπεδα ως αργά τη νύχτα, ούτε τέλος η παρέμβαση του κ. Μεϊμαράκη (αναμένεται η ανάθεση ρόλου στο πλευρό το κ. Καραμανλή) για να πείσει τους οπαδούς του κόμματός του ότι η ήττα ήταν μικρότερη του αναμενόμενου και απολύτως διαχειρίσιμη. Να σημειωθεί ότι η διαφορά ήταν μόλις 2,8% την στιγμή που μίλησε ο κ. Καραμανλής υπό τις επιφημίες ΟΝΝΕΔιτών , για να αρχίσει να παίρνει γοργά την ανηφόρα αμέσως μετά προς το 4,4%, όπως έδειξε το τελικό αποτέλεσμα. Δεν πρέπει να υπάρχει δε καμία αμφιβολία ότι το κυβερνητικό στρατόπεδο γνώριζε από την Παρασκευή τι το περίμενε και είχε σχεδιάσει την άμυνά του.

Κάποτε, όχι στο πολύ μακρινό παρελθόν, ανησυχούσαμε για το ισλαμικό τόξο που μας περιβάλλει και την εκμετάλλευσή του από την Τουρκία. Ο κίνδυνος δεν έχει εκλείψει, αλλά με την ένταξη της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, την επιμονή της Τουρκίας να ενταχθεί και εκείνη με τους δικούς της όρους, καθώς και κάποιες άλλες εξελίξεις, απειλεί ουσιαστικά ολόκληρη την Ευρώπη, μαζί μ΄ εμάς βέβαια.

Ποτέ τα πράγματα δεν ήταν ξεκάθαρα στην παραδεισένια χώρα μας, αλλά αυτή την εποχή είναι πολύ μπερδεμένα και κάθε μέρα που περνάει μπερδεύονται όλο και περισσότερο. Βιώνουμε μία οικονομική κρίση που χειροτερεύει και δεν υπάρχει ακόμη φως στην άκρη του τούνελ, γιατί προφανώς βρισκόμαστε στη μέση και ίσως και στην αρχή.

Εκρηκτικές διαστάσεις λαμβάνει πλέον το φαινόμενο της βίας στην Ελλάδα και το χειρότερο είναι ότι τα τόσο συχνά και επαναλαμβανόμενα σχετικά επεισόδια αναισθητοποιούν τον μέσο πολίτη και προκαλούν τον εθισμό της κοινωνία, εφόσον δεν αντιμετωπίζονται αποφασιστικά από τις αρμόδιες αρχές.

Αν υπήρχαν φυλακές για κράτη είναι βέβαιο ότι η Ελλάδα θα ήταν τρόφιμός τους. Όχι για τίποτα σοβαρά εγκλήματα, αλλά κυρίως για μικροαπατεωνίες, ψευδορκίες, ακάλυπτες επιταγές και άλλες τέτοιες παραβάσεις του νόμου που δεν σε βάζουν στο πάνθεον των μεγάλων εγκληματιών της οικουμένης, αλλά είναι αρκετά για να χαρακτηριστείς παραβάτης του νόμου κατ' εξακολούθηση και να χάσεις πλήρως την αξιοπιστία σου στην κοινωνία.