Άγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
22/03/2010 - 10:01
Τους διευκολύνουμε να μας στείλουν στο ΔΝΤ, ενώ δεν το θέλουμε
Πολύ θα ήθελα να μάθω ποιος φωστήρας της πολιτικής σκέψης είχε την φαεινή ιδέα να χρησιμοποιήσουμε την απειλή της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να…πανικοβάλουμε τους σκληρούς και άτεγκτους γερμανούς και τους άλλους εταίρους, μήπως και φανούν πιο ελαστικοί απέναντί μας. Είτε για να μας στηρίξουν πολιτικά, είτε για να εγγυηθούν για μας, είτε για να μας δώσουν τίποτα δανεικά, είτε και για τα τρία μαζί, ώστε να αναγκασθούν να ρίξουν τα επιτόκια και οι αγορές. Έτσι, πότε ο Γ. Παπανδρέου, πότε ο Γ. Παπακωνσταντίνου και πότε διάφοροι άλλοι, ή και όλοι μαζί, συντηρούσαν το ενδεχόμενο της προσφυγής, διευκολύνοντας ουσιαστικά το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες στην απόφασή τους να μας σπρώξουν προς το ΔΝΤ. Κάτι που διαβεβαιώνουν ότι δεν το επιθυμούμε.
19/03/2010 - 10:12
Οι Γερμανοί σπρώχνουν, αλλά εμείς δεν πάμε στο ΔΝΤ… προς το παρόν
Οι ενδείξεις είναι ότι πλησιάζουμε όλο και περισσότερο στη σφιχτή αγκαλιά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Από τη μία οι Γερμανοί μας σπρώχνουν προς τα εκεί (μέχρι και σχετικό μηχανισμό στο Γιούρογκρουπ προσπαθούν να δημιουργήσουν), από την άλλη η κυβέρνηση «πιπιλάει» συνεχώς το ενδεχόμενο της προσφυγής, λες και προσπαθεί να συνηθίσει τον ελληνικό λαό στην ιδέα, ενώ ταυτόχρονα δεν επιτρέπει τις αγορές να ηρεμήσουν. Ευτυχώς όμως, οι πληροφορίες και οι εκτιμήσεις οδηγούν στο αντίθετο συμπέρασμα και μακάρι να επαληθευτούν. Σύμφωνα με αυτές δεν υπάρχει σκέψη στην κυβέρνηση για προσφυγή στο ΔΝΤ σε αυτή τη φάση, καθώς έχει μετρήσει όλες τις αρνητικές επιπτώσεις και απλά ο Γ. Παπανδρέου συμμετέχει στο χοντρό παιχνίδι που παίζεται ανοιχτά πλέον στους κόλπους της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και ειδικά της Ευρωζώνης.
18/03/2010 - 08:23
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα προσφύγουμε στο ΔΝΤ…
Δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση η προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όσο και να αφήνουν ανοιχτό το θέμα πότε ο Γ. Παπανδρέου, πότε η Λούκα Κατσέλη και πότε ο Γ. Παπακωνσταντίνου. Ο τελευταίος μάλιστα έκανε και απερίγραπτη δήλωση, περί γεμάτου πιστολιού που βρίσκεται πάνω στο τραπέζι, εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 25 Μαρτίου, όπου θα αποφασισθεί αν θα υπάρξει «σχέδιο σωτηρίας» και με ποιους όρους της ελληνικής οικονομίας. Δεν τον παίρνει να κάνει τέτοια «καμποϋλίκια» του υπουργού Οικονομικών, πρώτον γιατί πιάσαμε πάτο και είμαστε με το χέρι απλωμένο και δεύτερον, γιατί ο ίδιος δεν έχει ακόμη την πολιτική οντότητα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο για να παίζει τον σκληρό.
17/03/2010 - 08:34
Μεγάλο το μπέρδεμα, αλλά η λύση εξαρτάται μόνον από μας
Τα πράγματα έχουν μπερδευτεί πολύ και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να βλέπουμε καθαρά τι γίνεται. Για παράδειγμα, η ελληνική κυβέρνηση λέει ότι δεν ζητάει βοήθεια, ωστόσο δείχνει απογοητευμένη που η Γερμανία κρατά τόσο σκληρή στάση απέναντι σε κάθε ιδέα χρηματοδότησης ή και εγγυήσεων. Από την άλλη πλευρά η Γερμανία και διάφοροι άλλοι εταίροι μπλοκάρουν τα όποια σχέδια σωτηρίας, επιβάλλουν μέτρα πού, αν και αναγκαία, οδηγούν οπωσδήποτε στην βαθιά ύφεση και δεν θέλουν και να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν κτύπημα για το ευρώ, το οποίο υποτίθεται ότι το θέλουν αλώβητο και γι’ αυτό μας πιέζουν.
16/03/2010 - 08:34
Μα τι θέλει επιτέλους η Γερμανία;
Η δραματική οικονομική κατάσταση της Ελλάδας αναδεικνύει την κρίση που σοβεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικά στην Ευρωζώνη. Αυτό έγινε φανερό χθες με αφορμή τη συνάντηση της Ευρωομάδας, δηλαδή των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης και του ΕCOFIN, που ακολουθεί σήμερα στις Βρυξέλλες. Οι αντιφατικές δηλώσεις, οι παλινωδίες, η θολή και ασαφής στάση που τηρούν κάποιες χώρες απέναντι στην Ελλάδα έφθασαν μέχρι το σημείο να δημιουργήσουν ρήγμα στον γαλλογερμανικό άξονα, που αποτελεί την σπονδυλική στήλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ρήγμα που μπορεί να θεωρηθεί ότι χωρίζει χονδρικά τους ευρωπαίους σε δύο στρατόπεδα, με τις χώρες του Νότου από τη μία πλευρά και του Βορρά από την άλλη. Ακόμη χειρότερα, ρήγμα που δημιουργεί ανησυχίες ακόμη και για το μέλλον του ευρώ.
12/03/2010 - 08:28
Ο Γ. Παπανδρέου μάζεψε συμπάθεια, αλλά το πλοίο βουλιάζει…
Πολύ καλά τα πήγε ο πρωθυπουργός στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αν σκεφθούμε ότι εκπροσωπούσε μία χώρα εξασθενημένη και παγκοσμίως δακτυλοδεικτούμενη για τα οικονομικά της χάλια. Κατάφερε να εξασφαλίσει καλά λόγια και μία πολιτική στήριξη, άλλαξε το κλίμα στα μήντια και διεθνοποίησε το πρόβλημα της κερδοσκοπίας, που απειλεί τους πάντες και τα πάντα. Ευτυχώς, σε αντίθεση με τον Κώστα Καραμανλή, ο Γ. Παπανδρέου είναι κοσμοπολίτης, έχει άνεση στις διεθνείς επαφές του και αισθάνεται σαν το σπίτι του, όταν βρίσκεται στο εξωτερικό. Επιπλέον, η χαρά του είναι να περιφέρεται διεθνώς και του αρέσει η δουλειά του, παρόλο που του ήλθε στο κεφάλι η κεραμίδα της οικονομίας και τον έχει…γεράσει κάπως.
10/03/2010 - 11:21
Η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί και οι καιροί δεν περιμένουν
Δεν γίνεται να συνεχίσουμε έτσι. Δεν είναι δυνατόν όποιος θέλει να κλείνει τους δρόμους, το Εθνικό Τυπογραφείο, τους ΧΥΤΑ, να μην επιτρέπει την απογείωση του αεροπλάνου που θα μετέφερε τον υπουργό Οικονομικών στο Βερολίνο, να δέρνει τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, να βάζει λουκέτο στα τελωνεία, να απεργεί επαναλαμβανόμενα, να απαγορεύει την είσοδο στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, να μην αφήνει υπουργούς να μπουν στα υπουργεία τους, ακόμη και να αποκλείει τις εισόδους σε ξενοδοχεία όπως το Χίλτον και τη Μεγάλη Βρετανία. Και παράλληλα, αρχιβουλευτές του κυβερνώντος κόμματος να επιτίθενται με βίαιο τρόπο κατά υπουργών της κυβέρνησης για να κάνουν το «κομμάτι» τους.
09/03/2010 - 08:40
Στο εξωτερικό η κατάσταση δείχνει να ελέγχεται, στο εσωτερικό όμως;
Ο γύρος του πρωθυπουργού σε Λουξεμβούργο, Βερολίνο και Παρίσι έδειξε ότι το νερό μπήκε σε κάποιο αυλάκι, σχετικά με την οικονομία. Η Άγκελα Μέρκελ έπαιξε τον «κακό» της ανάκρισης, ο Νικόλα Σαρκοζί τον «καλό», ο Ζαν Κλώντ Γιούνκερ τον αυστηρό φίλο και ο Γιώργος Παπανδρέου αφού πρώτα «ομολόγησε» τα κακώς κείμενα της ελληνικής οικονομίας, στη συνέχεια έδειξε έμπρακτα την πρέπουσα μεταμέλεια παίρνοντας τα σκληρά μέτρα και τελικά απέσπασε πέρα από «μπράβο» και χειροκροτήματα και μία υπόσχεση ότι όλοι μαζί οι ευρωπαίοι θα αντιμετωπίσουν τα τέρατα, τους κερδοσκόπους, και δεν θα αφήσουν την Ελλάδα και το ευρώ να πέσουν βορά στις αχόρταγες ορέξεις τους. Με αυτή την έννοια το ΔΝΤ είναι αχρείαστο, αλλά να μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι αν απαιτηθούν και άλλα μέτρα, θα παρθούν και αυτά!
08/03/2010 - 08:40
Ο ρόλος του Χρήστου Παπουτσή
Δεν της φτάνουν της κυβέρνησης τα τεράστια προβλήματα της οικονομίας, η απροθυμία ουσιαστικά των εταίρων να βοηθήσουν, οι αντιδράσεις των συνδικαλιστών, η ανεύθυνη στάση των κομμάτων της Αριστεράς, έχει να αντιμετωπίσει και τις βολές από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Πρώτος και καλύτερος στην κριτική κατά της κυβέρνησης, ο πολύς Χρήστος Παπουτσής με το ύφος των 40 καρδιναλίων και από κοντά αποφάσισε να πλασαρισθεί και ο Κώστας Σκανδαλίδης. Ο πρώτος με οξείς επιθέσεις από το βήμα της Βουλής κατά υπουργών και υφυπουργών της κυβέρνησης, ο δεύτερος με ιδεολογικές παρατηρήσεις σε συνεντεύξεις που δίνει. Κριτική ασκεί και η Βάσω Παπανδρέου, αλλά η δική της είναι σοβαρή, συγκεκριμένη και ενισχυτική των μέτρων.
05/03/2010 - 08:21
Κοροϊδεύει όποιος ισχυρίζεται ότι υπήρχε άλλος δρόμος
Η αντίδραση των αγορών στα μέτρα δεν ήταν και πολύ ενθαρρυντική χθες. Η κυβέρνηση βγήκε στη γύρα για να δανειστεί πέντε δισεκατομμύρια και τα βρήκε, αλλά με πολύ υψηλά επιτόκια. Το κόστος του δανεισμού έφτασε στο 6,3% και αυτό δεν παίξε – γέλασε επιτόκιο.
04/03/2010 - 08:28
Οδυνηρά, αλλά σχετικά δίκαια τα μέτρα, αν και η ύφεση είναι δεδομένη
Ζούμε ιστορικές στιγμές. Η δραματική ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου προχθές στους βουλευτές του κόμματός του και τα μέτρα που εξήγγειλε χθες η κυβέρνηση το καταδεικνύουν. Ο πρωθυπουργός έβαλε ταφόπλακα στην 35ετία της μεταπολίτευσης λέγοντας «Τελειώνει για τη χώρα μας μία ολόκληρη εποχή. Και πρέπει να τελειώσουμε με αυτή την εποχή δια παντός.»
03/03/2010 - 08:26
Μόνο σκληρά οικονομικά μέτρα δεν φτάνουν για να αναστηθεί η χώρα
Πρέπει να γίνει απόλυτα σαφές και να το αντιληφθούν όλοι ότι τα δεινά που μας συμβαίνουν δεν οφείλονται στην ένταξη της χώρας στην Ευρωζώνη. Μπορεί να χάσαμε με το ευρώ τη δυνατότητα άσκησης νομισματικής πολιτικής, δηλαδή τη δυνατότητα της συνεχούς υποτίμησης για να διατηρούμε, υποτίθεται, την ανταγωνιστικότητα της οικονομία, αλλά αυτό δεν θα μας έσωζε. Το μοντέλο «ανάπτυξης» που είχαμε υιοθετήσει, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα σαν χώρα, θα μας οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία, νωρίτερα από σήμερα. Δηλαδή θα ήμασταν προ πολλού στο ΔΝΤ, όπως είναι η Ουγγαρία, η Ρουμανία, η Λετονία. Αφού ακόμη και με το ευρώ κινδυνεύουμε να καταλήξουμε εκεί, αν η Γερμανία και ο σκληρός πυρήνας της Ευρωζώνης δεν καταφέρουν να τιθασεύσουν τις περιβόητες «αγορές», που απειλούν να μην αφήσουν τίποτα όρθιο με την πειρατική απληστία τους.
02/03/2010 - 08:28
Μετά από 180 χρόνια, ξαναγυρίζουμε στη Βαυαροκρατία…
Τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων οδηγούν σε σκέψεις. Σκέψεις σχετικά με την οικονομία και τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουμε τα επόμενα χρόνια, σκέψεις για το νέο ξεκίνημα που είναι πλέον αναγκασμένη να κάνει η χώρα, σκέψεις για τη νοοτροπία, τις αλλαγές που θα υποστεί, αλλά και τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας, σκέψεις που έχουν να κάνουν με την ιστορία νεοελληνικού κράτους. Με αυτή την έννοια, έχω την αίσθηση ότι αφού κάναμε ένα κύκλο 180 ετών, χωρίς να καταφέρουμε να ξεφύγουμε από τις οθωμανικές καταβολές και να πλησιάσουμε τα ευρωπαϊκά πρότυπα ορθολογισμού και δομών, ξαναγυρίσαμε στην αντιβασιλεία των Βαυαρών του 1833 (Αρμασμπεργκ, Μάουρερ, Χέϊντεκ, Άμπελ). Η νέα πραγματικότητα λέει ότι η χώρα είναι ουσιαστικά χρεοκοπημένη, βρίσκεται υπό την επιτροπεία των εταίρων της και κυρίως των Γερμανών και αυτή τη φορά δεν είναι σε θέση να ανατρέψει την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί (με δική της ευθύνη), χωρίς να εξορθολογιστεί και να εκσυγχρονίσει τις δομές της σε σημαντικό βαθμό.
26/02/2010 - 23:06
Εσκασε μύτη το Βερολίνο, αλλά και το ΔΝΤ παραμένει ορατό
Ξαφνικά, μία ηλιαχτίδα έσκισε τα μαύρα σύννεφα που σκιάζουν τον τελευταίο καιρό τις ελληνογερμανικές σχέσεις. Κάποιοι που παρατήρησαν ότι δεν είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός να περιφέρεται στις πρωτεύουσες όλων των μεγάλων χωρών, αλλά και εκείνων που παίζουν σημαντικό ρόλο στις σχέσεις μας -Πεκίνο, Δελχί, Μόσχα, Παρίσι, Βρυξέλλες, Λονδίνο, Ουάσινγκτον, ΄Αγκυρα, Λευκωσία- και να μην πηγαίνει στο Βερολίνο, κατάλαβαν ότι κάτι πρέπει να γίνει για να σπάσει ο πάγος στις ελληνογερμανικές σχέσεις.
25/02/2010 - 08:36
Αναγκαστική απεργία πείνας προ των πυλών και αυτοί…απεργούν
Δύσκολα γίνεται αντιληπτό γιατί και εναντίον ποίων πραγματοποιήθηκε χθες η απεργία του ΠΑΜΕ (δηλαδή του ΚΚΕ), της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ. Αν δηλαδή ήταν μία εκδήλωση διαμαρτυρίας και αντίστασης κατά της κυβέρνησης, ή κατά της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, ή κατά του παγκόσμιου συστήματος, ή κατά του καπιταλισμού γενικά. Η αν επρόκειτο για μία προειδοποίηση ότι τα μέτρα που αναγκάζεται να πάρει η κυβέρνηση δεν πρόκειται να περάσουν. Εχει σημασία, γιατί αν χθες η χώρα παρέλυσε για να αντιληφθεί η Ευρώπη και ολόκληρος ο κόσμος ότι τα σχέδιά τους δεν πρόκειται να περάσουν στην αδούλωτη Ελλάδα, μπορούμε να το ξεπεράσουμε ξύνοντας το κεφάλι μας με απορία για τη θολούρα της σκέψης, αλλά και για το δούλεμα που επικρατεί στις τάξεις του συνδικαλιστικού κινήματος. Αν όμως η απεργία έγινε για να μην περάσουν τα μέτρα, τότε τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά και σημαίνει ότι ούτε οι συνδικαλιστές, ούτε εκείνοι που τους ακολουθούν έχουν καταλάβει σε ποια τραγική κατάσταση βρισκόμαστε όλοι.
24/02/2010 - 01:20
Ανάψτε το φως να οργανωθούμε
Εάν και όταν βγει η Ελλάδα από το πηγάδι στο οποίο έχει πέσει πρέπει να είναι ουσιαστικά άλλη χώρα. Δεν θα πρέπει να θυμίζει καν το μόρφωμα που έφτασε στο απόλυτο αδιέξοδο στα δημοσιονομικά, μετά από παρατεταμένης διάρκειας παρακμή σχεδόν σε όλους τους τομείς και φυσικά και στην καθημερινότητα. Δεν ξέρω πόσοι το έχουν καταλάβει, αλλά ζούμε εδώ και αρκετά χρόνια μέσα στον παραλογισμό, στην αλλοτριωμένη νοοτροπία, στην έλλειψη επαγγελματισμού, στη διαφθορά, στην επίδειξη νεοπλουτίστικης συμπεριφοράς, ακόμη και από εκείνους που δεν έχουν τα μέσα, στην αδιαφορία για τους νόμους και το περιβάλλον και στην εκτεταμένη αγένεια. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η έκρηξη ανθελληνισμού που επικρατεί σε όλη σχεδόν την Ευρώπη οφείλεται σε αυτούς παράγοντες και σε άλλους και όχι μόνο στα αναληθή στατιστικά στοιχεία και την οικονομική καταβαράθρωση.