Πρόκειται για μία... εύκολη ανάλυση που ξεπλένει τα προβλήματα του «συστήματος» και ασφαλώς αδικεί τους νέους που αγωνιούν για το μέλλον τους. Προφανώς και δεν είναι απλώς μπαχαλάκηδες που παρασύρθηκαν από τους «ξένους».

Η πτώση του βιοτικού επιπέδου, ο περιορισμός του κοινωνικού κράτους, η αναλγησία της ΕΕ και η έλλειψη προοπτικής αποτελούν άκρως επαρκείς αφορμές για «εξεγέρσεις». Άλλωστε, ποια γενιά δεν βγήκε στους δρόμους; Οι νέοι διαδήλωναν και πριν έρθουν μετανάστες στην Ευρώπη.

Έτσι και τώρα βγαίνουν στους δρόμους, γιατί τα προβλήματά τους είναι μεγάλα, τουλάχιστον στα δικά τους μάτια. Δεν πρέπει, λοιπόν, να τα υποβαθμίζουμε και να στεκόμαστε μόνο στα φαινόμενα βίας και παραβατικότητας που παρατηρούνται στις διαδηλώσεις στη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και φυσικά την Αλβανία.

Οι νέοι βλέπουν τις ανισότητες να μεγαλώνουν και το περιβάλλον να θυσιάζεται στο όνομα της ανάπτυξης. Τα ενοίκιά τους αυξάνονται, ενώ οι μισθοί τους χάνουν την αγοραστική τους δύναμη.

Οι νέοι βλέπουν ανάπτυξη τρισεκατομμυρίων στην Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία συνδυάζεται με μεγάλο κόστος για το περιβάλλον και οι ίδιοι νιώθουν πιο ανασφαλείς από ποτέ.

Δεν γνωρίζουν αν θα έχουν δουλειές, αν θα αποκτήσουν δικό τους σπίτι και φυσικά αν θα έχουν... πλανήτη για να δημιουργήσουν τις δικές τους οικογένειές.

Όσο για το αφήγημα των «κακών» μεταναστών, το παράδειγμα της Αλβανίας δίνει ηχηρές απαντήσεις.

Εκεί δεν υπάρχουν μετανάστες, αλλά αντίθετα οι νέοι διαδηλώνουν για να μην αναγκαστούν οι ίδιοι να μεταναστεύσουν.

Το ίδιο μήνυμα εκπέμπουν και οι νέοι στην Ελλάδα. Πριν θάψουμε το μήνυμα κάτω από μικροπολιτικούς καυγάδες, ας σταθούμε μία στιγμή να το ακούσουμε και να το επεξεργαστούμε.

Οι νέοι μας μεγαλώνουν σε καθεστώς ανασφάλειας. Δεν είναι ούτε μπαχαλάκηδες, ούτε κομματόσκυλα. Για το μέλλον τους ανησυχούν και είναι δικαιολογημένοι.