Έκτοτε, το ΠΑΣΟΚ έχει εντείνει την κοινοβουλευτική του πίεση προς την κυβέρνηση, αναγκάζοντάς την σε εντυπωσιακές αναδιπλώσεις, κυρίως στο ζήτημα του ιδιωτικού χρέους, της προστασίας των δανειοληπτών, αλλά και της ακρίβειας.
Η στρατηγική αυτή έχει φέρει και δημοσκοπικά οφέλη για το ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ωφέλιμη για τους πολίτες.
Το ΠΑΣΟΚ πιστώνεται κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις που οδήγησαν σε «κωλοτούμπες» την κυβέρνηση, με πιο πρόσφατο και εντυπωσιακό παράδειγμα την κατάργηση του άρθρου 23 για τους servicers.
Το ΠΑΣΟΚ άσκησε έντονη κριτική και πίεση, με τον πρόεδρό του, Νίκο Ανδρουλάκη, να ζητά την άμεση απόσυρση της συγκεκριμένης διάταξης, κάτι που τελικά συνέβη. Το ΥΠΕΘΟ προσπάθησε αρχικά να υπερασπιστεί το νομοθέτημά του, αλλά πολύ γρήγορα άλλαξε γνώμη και απέσυρε το επίμαχο άρθρο.
Το άρθρο προέβλεπε ότι μια ιδιωτική σύμβαση ρύθμισης που υπέγραφε μονομερώς ο πιστωτής θα αποτελούσε εκτελεστό τίτλο. Αυτό έδινε τη δυνατότητα στα funds να προχωρούν με εξαιρετικά γρήγορες διαδικασίες σε πλειστηριασμούς, σε περίπτωση παραμικρής αθέτησης. Το ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε τη διάταξη ως «ενίσχυση των servicers εις βάρος των δανειοληπτών», αναγκάζοντας την κυβέρνηση σε «άτακτη φυγή».
Να σημειωθεί πως σε αυτή την προσπάθεια το ΠΑΣΟΚ είχε σύμμαχο και τον ΣΥΡΙΖΑ που έστω και με αποδυναμωμένη κοινοβουλευτική ομάδα σήκωσε τους τόνους για το άρθρο 23. Την ίδια ώρα ο Αλέξης Τσίπρας, εκτός Βουλής, έλεγε πόσο απαξιωμένη είναι η Βουλή. Να, όμως, που τα κόμματα με πρόγραμμα και σχέδιο δίνουν νόημα στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες.
Και φυσικά υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα: Λίγες εβδομάδες νωρίτερα είχε προηγηθεί η υιοθέτηση των 120 Δόσεων για Χρέη στο δημόσιο, μία πρόταση του ΠΑΣΟΚ που είχε αρχικά απορριφθεί άκομψα από την κυβέρνηση.
Το ΠΑΣΟΚ, όμως, επέμεινε και κατέθεσε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο νόμου για το ιδιωτικό χρέος, προτείνοντας σταθερά την επαναφορά μιας γενναίας ρύθμισης 120 δόσεων. Η πρόταση είχε μεγάλη αποδοχή και στον επιχειρηματικό κόσμο, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να αλλάξει ρότα.
Ενώ αρχικά, κυβερνητικά στελέχη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χλεύαζαν την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, χαρακτηρίζοντάς την «μνημείο ανοησίας» και μιλώντας ειρωνικά για «λεφτά της Monopoly», λίγες ημέρες αργότερα η κυβέρνηση ενέταξε τις 120 δόσεις στις παρεμβάσεις για τη στήριξη των πολιτών εν μέσω της νέας πληθωριστικής κρίσης.
Το ΠΑΣΟΚ βέβαια δεν αρκέστηκε σε αυτή την κυβερνητική κυβίστηση και επιμένει στη δική του πρόταση, η οποία περιλαμβάνει χαμηλότερο επιτόκιο (3%), κούρεμα προσαυξήσεων και διαγραφή μέρους της οφειλής.
Αυτά είναι τα πιο πρόσφατα παραδείγματα που απαντούν στο επιχείρημα πως «δεν υπάρχει αντιπολίτευση».
Η αντιπολίτευση έχει ασφαλώς αδυναμίες, αλλά η πλήρης απαξίωσή της βολεύει την κυβέρνηση της ΝΔ και κανέναν άλλο. Και σίγουρα δεν βολεύει τους πολίτες της χώρας, που πρέπει να γνωρίζουν ότι καθώς βαδίζουμε προς τις εκλογές, η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί αρκετές ακόμα προτάσεις της αντιπολίτευσης προκειμένου να έχει πολιτικά οφέλη.
Για παράδειγμα, οι συντάξεις χηρείας που επιτέλους η κυβέρνηση εδέησε να άρει τις περικοπές τους, ήταν εδώ και χρόνια στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ.
Τα τελευταία τρία χρόνια το ΠΑΣΟΚ είχε επίσης καταθέσει δεκάδες τροπολογίες για τα βαρέα και ανθυγιεινά για νοσηλευτές και ΕΚΑΒ. Προεκλογικά, το ψήφισε κι αυτό η κυβέρνηση.
Και υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα. Τα διυλιστήρια αποδέχθηκαν να κάνουν μειώσεις σε πετρέλαιο και βενζίνη, επειδή υπήρχαν καταγγελίες πως το πλαφόν στα κέρδη των βενζινοπωλών άφηνε στο απυρόβλητο τις μεγάλες εταιρείες.
Έπειτα από πιέσεις του ΠΑΣΟΚ και της Μιλένας Αποστολάκη ήρθε επίσης και η άμεση εφαρμογή της απόφασης του Αρείου Πάγου για τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη, αλλά και παρεμβάσεις για τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών σε βάρος των καταναλωτών.
Προσθέστε ακόμα τις παρεμβάσεις Χρηστίδη για το 4ωρο που εξέθεσαν τη Νίκη Κεραμέως και τελικά άνοιξαν δρόμο για την εφαρμογή του, όπου είναι εφικτό, αλλά και την επίμονη δουλειά υπέρ των θεσμών και της δημοκρατίας, με σταθερή προσήλωση στο να μην ξεχαστεί η υπόθεση των υποκλοπών.
Παράλληλα το ΠΑΣΟΚ ήταν το μόνο κόμμα που παρουσίασε μία λεπτομερή μελέτη για τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης. Πόσα υλοποιήθηκαν, πόσα χάθηκαν και πόσα αναθεωρήθηκαν. Ο Παύλος Γερουλάνος με τους συνεργάτες του έκαναν εξαιρετική δουλειά και ανέδειξαν σοβαρές αστοχίες που αποδεικνύουν ότι χάθηκε μία μεγάλη ευκαιρία. Απέδειξαν επίσης πως όταν ο πρωθυπουργός χλεύαζε τον Νίκο Ανδρουλάκη υποστηρίζοντας πως το Ταμείο Ανάκαμψης δεν αναθεωρείται, χλεύαζε τους πολίτες. Γιατί τελικά το αναθεώρησε τέσσερις φορές.
Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Ότι το αφήγημα πως μετά τον Μητσοτάκη είναι το... χάος δεν έχει βάση. Οι πολίτες έχουν κι άλλες επιλογές.
