Αν και οι δημοσκοπήσεις είναι "σκληρές" με το ΠΑΣΟΚ, η αλήθεια είναι πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι το μόνο που κινείται θεσμικά, παρουσιάζει τεκμηριωμένες προγραμματικές θέσεις και πιέζει πραγματικά μέσω της κοινοβουλευτικής διαδικασίας την κυβέρνηση να λάβει κάποια μέτρα θετικά για τους πολίτες.
Το ΠΑΣΟΚ δεν καταγγέλλει απλώς όσα δεν γίνονται, αλλά δουλεύει συστηματικά, διαμορφώνει προτάσεις και καταθέτει τροπολογίες προκειμένου να γίνουν.
Αντίθετα, ο Αλέξης Τσίπρας, τον οποίο η κυβέρνηση έσπευσε να καλωσορίσει ως βασικό της αντίπαλο στις προσεχείς εκλογές, επέλεξε στο πλαίσιο του rebranding, να αποχωρήσει από τη Βουλή, στην οποία βέβαια, ούτως ή άλλως, δεν είχε κανέναν ουσιαστικό ρόλο τα τελευταία χρόνια. Δεν έκανε καν ομιλίες.
Την ίδια ώρα το ΠΑΣΟΚ, πιεζόμενο φυσικά και από τις χαμηλές του πτήσεις, δίνει μάχες για να ακουστεί και σε πολλές περιπτώσεις έχει στοχεύσει σωστά, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να ξεβολευτεί και να προχωρήσει σε θετικές για τους πολίτες κινήσεις.
Άλλωστε, οι εκλογές πλησιάζουν και υπάρχει σίγουρα διάθεση να κλείσουν τρύπες και εκκρεμότητες.
Πρόκειται για εκκρεμότητες στις οποίες το ΠΑΣΟΚ έχει εδώ και χρόνια εστιάσει. Για παράδειγμα, οι συντάξεις χηρείας που επιτέλους η κυβέρνηση εδέησε να άρει τις περικοπές τους.
Τα τελευταία τρία χρόνια το ΠΑΣΟΚ είχε επίσης καταθέσει δεκάδες τροπολογίες για τα βαρέα και ανθυγιεινά για νοσηλευτές και ΕΚΑΒ. Προεκλογικά, το έφερε κι αυτό η κυβέρνηση.
Και υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα. Ακόμα και η πρόσφατη εξαγγελία ότι τα διυλιστήρια θα κάνουν μειώσεις σε πετρέλαιο και βενζίνη, έρχεται ουσιαστικά επειδή υπήρχαν καταγγελίες πως το πλαφόν στα κέρδη των βενζινοπωλών, άφηνε στο απυρόβλητο τις μεγάλες εταιρείες των διυλιστηρίων.
Και σχετικά με τα σούπερ μάρκετ. Η Κυβέρνηση ανακοίνωσε άρον άρον "συμφωνία κυρίων" για τη μείωση τιμών σε 2.000 κωδικούς, αλλά έπειτα από επίμονες ερωτήσεις εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε πως δεν είχαν συμφωνηθεί οι κωδικοί και έγινε νέο ραντεβού των επιχειρηματιών με τον υπουργό Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκο. Κλείδωσαν έτσι οι κωδικοί, έστω κι αν η κυβέρνηση συμβιβάστηκε με εθελοντική συμμετοχή των επιχειρήσεων το πρόστιμο και μειώσεις από τον Σεπτέμβριο και μετά.
Έπειτα από πιέσεις του ΠΑΣΟΚ και της Μιλένας Αποστολάκη ήρθε επίσης και η άμεση εφαρμογή της απόφασης του Αρείου Πάγου για τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη, αλλά και παρεμβάσεις για τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών σε βάρος των καταναλωτών.
Προσθέστε ακόμα τις παρεμβάσεις Χρηστίδη για το 4ωρο που εξέθεσαν τη Νίκη Κεραμέως και τελικά άνοιξαν δρόμο για την εφαρμογή του, όπου είναι εφικτό, αλλά και την επίμονη δουλειά υπέρ των θεσμών και της δημοκρατίας, με σταθερή προσήλωση στο να μην ξεχαστεί η υπόθεση των υποκλοπών.
Κι όλα αυτά μόνο τις τελευταίες εβδομάδες, στις οποίες παράλληλα το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε μία λεπτομερή μελέτη για τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης. Πόσα υλοποιήθηκαν, πόσα χάθηκαν και πόσα αναθεωρήθηκαν.
Ο Παύλος Γερουλάνος με τους συνεργάτες του έκαναν εξαιρετική δουλειά και ανέδειξαν σοβαρές αστοχίες που αποδεικνύουν ότι χάθηκε μία μεγάλη ευκαιρία. Απέδειξαν επίσης πως όταν ο πρωθυπουργός χλεύαζε τον Νίκο Ανδρουλάκη υποστηρίζοντας πως το Ταμείο Ανάκαμψης δεν αναθεωρείται, χλεύαζε τους πολίτες. Γιατί τελικά το αναθεώρησε τέσσερις φορές, απλά όλες με μεγάλη αποτυχία και κάθε φορά που το έκανε έβγαιναν έξω οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Την τελευταία εβδομάδα το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε μία δέσμη 7 προτάσεων για τις αδικημένες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με την κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης να ξεχωρίζει. Ενόψει εκλογών επιτρέψτε μας την πρόβλεψη πως η κυβέρνηση θα υιοθετήσει και αυτό το μέτρο.
Αυτό που μάλλον δεν θα υιοθετήσει είναι η 13η σύνταξη για την οποία λοιδωρεί την αντιπολίτευση, αλλά και η μείωση του ΦΠΑ στα αγαθά. Μόνο αν οι δημοσκοπήσεις την πιέσουν πολύ θα προχωρήσει και σε αυτά τα μέτρα.
Το ΠΑΣΟΚ, φυσικά, δεν είναι άγιο. Και υπάρχουν σοβαροί λόγοι που είναι τρίτο στις δημοσκοπήσεις. Αλλά τουλάχιστον πρέπει να του αναγνωριστεί πως ο πρόεδρός του και πολλά στελέχη του παλεύουν καθημερινά για το κοινό καλό. Κι ας προτιμά ο Μητσοτάκης τον Τσίπρα για αντίπαλο, ώστε κάθε φορά που στριμώχνεται να βρίσκει καταφύγιο στο 2015 και εύκολες συγκρίσεις με τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας το 2019.
