Στο εκτός πολυκατοικίας πηγαδάκι, τρεις «κύριοι» (προφανώς, οι σύζυγοι των «κυριών» από το άλλο πηγαδάκι), συζητούσαν φωναχτά. Βρε τον κ. Χ… τον μεγαλοεπιχειρηματία, και μείς τον περνάγαμε για κύριο, κοίτα να δεις, ο απατεώνας, ο έτσι, ο δείξε, ο αλλιώς, καλά θα κάνουν να τον «ρίξουν στην πυρά». Άκου, να μην πληρώνει φόρους, να κλέβει το κράτος και να μας πουλάει και μούρη. Εμείς μ…..ες είμαστε, που πληρώναμε κανονικά. Τι λες βρε αθεόφοβε, του λέει ο άλλος, ξέχασες, που μου έλεγες, ότι πριν από χρόνια έκανες τον σύμβουλο επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα δούλευες στο Δημόσιο και εξακολουθείς ακόμα και σήμερα που βγήκες στη σύνταξη, και μάλιστα περηφανευόσουν, ότι αφού ήσουν μισθωτός και πλήρωνες φόρους, δεν χρειαζόταν να δηλώνεις τα έξτρα χρήματα που λάμβανες από τη δεύτερη απασχόλησή σου. Ξέχασες, που καμάρωνες γι’ αυτό, και πόσο σε βοήθησε να αγοράσεις το διαμέρισμα σου, να σπουδάσεις τις κόρες σου στο Λονδίνο - και να αγοράσεις το εξοχικό σου και τη «βάρκα» σου; Που και αυτά δεν δηλώνεις; Εσένα, που πρέπει να σε ρίξουν;
Αν και το παραπάνω σενάριο ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας μου, ωστόσο, πιστεύω ότι δεν απέχει πολύ από την ελληνική πραγματικότητα. Το προφίλ των ενοίκων της πολυκατοικίας “Ελλάδα”, είναι στη πλειοψηφία τους αυτοί, πέραν των πολιτικών, που συνετέλεσαν στην σημερινή διεθνή της υποβάθμιση. Αποτυπώνουν, αφενός την αμετροέπεια τους, την «πείνα» τους να «τρέφονται» με τα προβλήματα των άλλων, να τους κρίνουν χωρίς να κάνουν τον κόπο της αυτοκριτικής, και αφετέρου αναδεικνύουν την αμετανόητη συμπεριφορά τους αφού αποτελούν κάποιες διαχρονικά ευνοούμενες συντεχνίες και ομάδες. Είναι αυτοί, που η κομματική τους ιδεολογία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το βόλεμα – και όπου φυσάει ο άνεμος των δημοσκοπήσεων πάνε και αυτοί – σε αντίθεση με τους «απλούς» πολίτες, συχνά σκληρά εργαζόμενους, που δίκαια ανησυχούν για τη συνεχή υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, αφού εκείνοι πληρώνουν και θα πληρώνουν τους φόρους και όλα τα σπασμένα. Είναι αυτοί που ανησυχούν και αντιδρούν στο νοικοκύρεμα της χώρας, αφού κινδυνεύουν να χάσουν τα προνόμια που τους προσέφεραν στο «πιάτο» διαχρονικά, οι προσεκτικά υφασμένες πελατειακές σχέσεις του πολιτικού μας συστήματος.
Κάπως έτσι λοιπόν έχει η κατάσταση σήμερα, και εδώ που βρίσκεται το brand name Ελλάδα, δεν έφτασε από μόνο του!.