Στόχος τους είναι να διευρύνουν τον έλεγχο της μεταφοράς των εμπορευμάτων, από το εργοστάσιο παραγωγής έως τον τελικό παραλήπτη, διεκδικώντας δραστηριότητες που παραδοσιακά αποτελούσαν αντικείμενο των ανεξάρτητων διαμεταφορέων.
Η CMA CGM, η Maersk και η MSC πρωταγωνιστούν σε αυτή τη μετατόπιση, ακολουθώντας διαφορετικές στρατηγικές εξαγορών και επενδύσεων. Κοινός παρονομαστής είναι η επιδίωξη να εξελιχθούν από εταιρείες θαλάσσιων μεταφορών σε ολοκληρωμένους παρόχους υπηρεσιών εφοδιαστικής αλυσίδας.
Η γαλλική CMA CGM συγκαταλέγεται στους πλέον επιθετικούς επενδυτές. Τον Οκτώβριο του 2026 ολοκλήρωσε την εξαγορά της FedEx Supply Chain έναντι 1,4 δισ. δολαρίων, ενισχύοντας σημαντικά τη θυγατρική της CEVA Logistics στη Βόρεια Αμερική. Με τη συμφωνία αυτή, ο όμιλος απέκτησε πρόσβαση σε περίπου 150 αποθήκες και δραστηριότητες που απασχολούν περίπου 20.000 εργαζομένους.
Η συγκεκριμένη εξαγορά αποτελεί συνέχεια μιας ευρύτερης επενδυτικής στρατηγικής. Το 2019 η CMA CGM απέκτησε τον έλεγχο της CEVA Logistics, επενδύοντας περίπου 1,65 δισ. δολάρια για να αποκτήσει ισχυρή παρουσία στη διεθνή αγορά διαμεταφορών. Το 2022 ακολούθησε η εξαγορά της Ingram Micro Commerce & Lifecycle Services έναντι περίπου 3 δισ. δολαρίων, ενισχύοντας την παρουσία της στις υπηρεσίες ηλεκτρονικού εμπορίου και διαχείρισης παραγγελιών.
Το 2024 η CEVA ολοκλήρωσε επίσης την εξαγορά της Bolloré Logistics, έναντι τιμήματος περίπου 4,85 δισ. ευρώ, αποκτώντας ένα εκτεταμένο διεθνές δίκτυο αεροπορικών και θαλάσσιων διαμεταφορών. Μέσα σε λίγα χρόνια, η CMA CGM έχει προχωρήσει σε συμφωνίες πολλών δισεκατομμυρίων, διαμορφώνοντας έναν όμιλο που συνδυάζει πλοία, λιμενικούς σταθμούς, αποθήκες και διεθνείς υπηρεσίες διανομής.
Αντίστοιχη στρατηγική ακολουθεί η Maersk, η οποία έχει πραγματοποιήσει σειρά μεγάλων εξαγορών για να ενισχύσει τη δραστηριότητά της στη χερσαία εφοδιαστική αλυσίδα. Το 2021 ανακοίνωσε την εξαγορά της LF Logistics έναντι περίπου 3,6 δισ. δολαρίων, αποκτώντας ισχυρή παρουσία στις αποθηκευτικές υπηρεσίες και τη διανομή στην Ασία.
Προηγήθηκαν και ακολούθησαν άλλες σημαντικές κινήσεις, όπως η εξαγορά της Performance Team στις Ηνωμένες Πολιτείες, της Visible Supply Chain Management και της Senator International, με στόχο τη δημιουργία ενός δικτύου που θα καλύπτει τη θαλάσσια και αεροπορική μεταφορά, την αποθήκευση, την εκπλήρωση παραγγελιών και την τελική παράδοση.
Η στρατηγική αυτή αποτυπώνεται και στην πρόσφατη συμφωνία της Maersk με την PUMA. Από τον Σεπτέμβριο του 2026 η δανέζικη εταιρεία διαχειρίζεται τρία αυτοματοποιημένα κέντρα διανομής της γερμανικής εταιρείας στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνολικής επιφάνειας περίπου 214.000 τετραγωνικών μέτρων.
Στην ίδια αγορά επεκτείνεται και η MSC, η οποία ακολουθεί ένα μοντέλο ανάπτυξης που συνδυάζει εξαγορές με επενδύσεις σε υποδομές. Μέσω της MEDLOG αναπτύσσει αποθηκευτικά συγκροτήματα, χερσαίους τερματικούς σταθμούς και δίκτυα μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων. Τον Φεβρουάριο του 2026 εγκαινίασε στη Σαουδική Αραβία κέντρο logistics άνω των 100.000 τετραγωνικών μέτρων, με ετήσια δυναμικότητα άνω των 300.000 TEU.
Παράλληλα, ο όμιλος MSC έχει ενισχύσει την παρουσία του στις λιμενικές υποδομές μέσω της Terminal Investment Limited, επιδιώκοντας να διαμορφώσει ένα ολοκληρωμένο δίκτυο θαλάσσιων και χερσαίων υπηρεσιών.
Ωστόσο, η επέκταση των ναυτιλιακών ομίλων δεν πραγματοποιείται χωρίς ανταγωνισμό. Οι ανεξάρτητοι διαμεταφορείς απαντούν με δικές τους μεγάλες εξαγορές, δημιουργώντας επιχειρηματικά σχήματα που διαχειρίζονται εκατομμύρια εμπορευματοκιβώτια ετησίως.
Η μεγαλύτερη πρόσφατη συμφωνία στον κλάδο ήταν η εξαγορά της γερμανικής DB Schenker από τη δανέζικη DSV έναντι 14,3 δισ. ευρώ, η οποία ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2025. Η συμφωνία αυτή δημιούργησε έναν από τους μεγαλύτερους ομίλους logistics παγκοσμίως, με δραστηριότητες στις θαλάσσιες και αεροπορικές μεταφορές, στις οδικές μεταφορές και στη συμβατική εφοδιαστική.
Αντίστοιχα, η Kuehne+Nagel και η DHL συνεχίζουν να επενδύουν στην ενίσχυση των διεθνών δικτύων τους, διατηρώντας ένα σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των ναυτιλιακών εταιρειών. Μπορούν να προσφέρουν στους πελάτες τους επιλογές μεταξύ διαφορετικών μεταφορέων, χωρίς να περιορίζονται στα πλοία ενός συγκεκριμένου ομίλου.
Σύμφωνα με την κατάταξη της Armstrong & Associates για το 2026, η Kuehne+Nagel διαχειρίστηκε περίπου 4,33 εκατ. TEU θαλάσσιου διαμεταφορικού φορτίου το 2025, η DSV περίπου 3,7 εκατ. TEU και η DHL περίπου 3,27 εκατ. TEU. Οι όγκοι αυτοί αναδεικνύουν τη σημαντική διαπραγματευτική ισχύ των ανεξάρτητων διαμεταφορέων απέναντι στις εταιρείες τακτικών γραμμών.
Οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν άμεσα και τα μεγάλα εμπορικά λιμάνια. Όσο περισσότερο οι διεθνείς όμιλοι ελέγχουν ολοκληρωμένα δίκτυα μεταφορών, τόσο μεγαλύτερη επιρροή αποκτούν στην επιλογή λιμένων, χερσαίων διαδρομών και κέντρων διανομής.
Σε αυτό το περιβάλλον εντάσσεται και η πρόσφατη απόφαση του ΟΛΠ να αποκτήσει τη δυνατότητα επέκτασης σε επιχειρήσεις logistics και μεταφορών, μέσω της τροποποίησης του καταστατικού του τον Αύγουστο του 2026.
Η επιλογή αυτή δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε ο Πειραιάς να αναπτύξει πρόσθετες δραστηριότητες πέρα από τη διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων, περιορίζοντας δυνητικά την εξάρτησή του από τις αποφάσεις των μεγάλων ναυτιλιακών εταιρειών.
Η συμμετοχή σε αποθηκευτικές εγκαταστάσεις, κέντρα διανομής και χερσαίες μεταφορές μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός διαφοροποίησης εσόδων και ενίσχυσης της διαπραγματευτικής θέσης του λιμανιού. Παράλληλα, η σύνδεση με το Θριάσιο και το ευρύτερο σιδηροδρομικό δίκτυο μπορεί να αυξήσει τη σημασία του Πειραιά στην εφοδιαστική αλυσίδα.



