Ύπουλα παιχνίδια εις βάρος των εθνικών συμφερόντων καταγγέλλουν κυβερνητικοί κύκλοι, με αφορμή διαρροή «πληροφοριών» που κάνουν λόγο για Τούρκους πραξικοπηματίες που καταφθάνουν στην Ελλάδα.

Σημερινές πληροφορίες αναφέρουν ότι, το πρόβλημα της μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών, θα τεθεί για πρώτη φορά προς συζήτηση, στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στις 19 Σεπτεμβρίου, προκειμένου, όπως διατυμπανίζεται, να ενισχυθεί η παγκόσμια διακυβέρνηση και ο έλεγχος της διεθνούς μετανάστευσης.

Τον Πρέσβη της Τουρκίας στην Αθήνα δέχθηκε σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Ο Κερίμ Ουράς του επέδωσε επιστολή του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, σχετικά με τις εξελίξεις στην Τουρκία.

Ανόητους όσους τις σκέπτονται και διπλά ανόητους όσους τις ζητάνε χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός τη φιλολογία για τις εκλογές και μόνο που δεν ονομάτισε τον Μητσοτάκη στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί πραγματικά ο Τσίπρας δεν τις θέλει τις εκλογές, αν βέβαια μπορεί να ολοκληρώσει τη θητεία του το 2019 ανέφελα και ανέμελα. Ποιος άλλωστε έχει την εξουσία και θέλει να την βάλει σε ρίσκο δίχως λόγο;

Κανείς μας δεν μπορεί να ξεχάσει την επική ατάκα του Θεόδωρου Πάγκαλου σε ομιλία της στη Βουλή. «Μαζί τα φάγαμε» είχε πει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων...

Αν σταθεί κανείς στον τρόπο που ορισμένα ηλεκτρονικά κυρίως μέσα «ενημέρωσης», παρουσιάζουν την τρέχουσα ειδησεογραφία, θα πρέπει να εγκαταλείψει ταχέως και συνοπτικά τη χώρα.

Μάλλον ευχάριστο είναι το γεγονός οτι ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Ματθαίος Τσιμιτάκης είχε εργαστεί για το ίδρυμα του Σόρος και είχε εκπονήσει μελέτη για τις σχέσεις Ελλάδας - Ρωσίας. Ο συνάδελφος (δημοσιογράφος της Αυγής) έχει γνώσεις και είναι ικανός. Και για αυτό εξάλλου χρησιμοποιήθηκε και από το ίδρυμα του Σόρος. Καλό λοιπόν είναι που ο Τσίπρας έχει ένα καλό σύμβουλο. Αν δεν είχε αυτόν θα έμενε με τον Καρανίκα που δεν ξέρει τι του γίνεται και τον ανεκδιήγητο Λεβέντη που είναι ο κρυφός μέντορας του.

Τα όσα αφήνεται να διαρρεύσουν από παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών για το υποχρεωτικό για όλους από τον Φεβρουάριο του 2017 Περιουσιολόγιο μπορούν να χαρακτηριστούν απλά δόλιες ανοησίες.

Χωρίς προφανώς να έχει καμία απολύτως συναίσθηση της τραγικότητας του περιστατικού είτε της θέσης από την οποία ομιλεί, ο υπουργός Ναυτιλίας Θεόδωρος Δρίτσας προέβη σε δημόσιο σχολιασμό των πράξεων του φερόμενου ως χειριστή του ταχυπλόου, που εμβόλισε προχθές σκάφος στην Αίγινα οδηγώντας στο θάνατο τέσσερις ανθρώπους μεταξύ των οποίων και ένα μικρό παιδί.

Περίπου την ίδια ώρα που ο Σπύρος Γιαννιώτης έδειχνε την προηγούμενη Τρίτη από τις θάλασσες του Ρίο ντε Τζανέιρο τι σημαίνει προσπάθεια, θέληση, αυταπάρνηση, ειλικρίνεια και μεγαλείο ψυχής, ο κατά λίγα χρόνια μεγαλύτερός του πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας χόρευε τσάμικα στην Αρτα, κατέφευγε σε νέα ψέματα, ανακάλυπτε και πάλι ότι όλος ο κόσμος χρωστά στην Ελλάδα και εκείνη σε κανέναν και έδινε μία νέα διάσταση στο καταστροφικό παράδειγμα που προσφέρει στην χώρα και τους αφασικούς ψηφοφόρους του.

Στις διακοπές όλοι έρχονται σε στενή επαφή με την παραοικονομία. και αυτό διότι ξεφεύγουν από τις καθημερινές συναλλαγές της πόλης τις οποίες λίγο πολύ ελέγχουν και γνωρίζουν και πραγματοποιούν άλλες συναλλαγές. πχ νοικιάζουν μηχανάκια στα νησιά. Και εκεί ακούν (όχι παντού αλλά από πολλούς) τα γνωστά: Η τράπεζα δεν μου έχει φέρει το pos (μηχανάκι για κάρτες), ή έχει χαλάσει το μηχανάκι κλπ. Αν τολμήσεις να προτείνεις να βάλεις τα λεφτά στον λογαριασμό του στην τράπεζα σου λέει: Τι λογαριασμό μου λές τώρα, εμείς έχουμε καταργήσει τις τράπεζες εδώ στη νησί. Και αν επιμείνεις, καταλήγεις στο δίλημμα. Τόσα είναι, ή τα δίνεις μετρητά και το παίρνεις, ή σήκω φύγε. Τα μετρητά βασιλεύουν στις ελληνικές διακοπές, από την παραλία μέχρι την ταβέρνα. Μαύρα το εισητήριο για τη βάρκα που σε πάει για μπάνιο, μαύρα οι μπύρες και οι καφέδες στην παραλία, μαύρα το ενοικιαζόμενο δωμάτιο, μαύρα τα καρπούζια και τα πεπόνια από τον παραγωγό, μαύρα το τοπικό τσίπουρο, μαύρα τα χαιμαλιά και τα βραχιολάκια, μαύρα η ομπρέλα και η ξαπλώστρα, μαύρα τα ποτά και τα σγηνάκια. Πόσα είναι όλα αυτά; Πολλά. Πάρα πολλά. Και το χειρότερο είναι οτι αυτοί οι φοροφυγάδες (που σου κλέβουν και τον ΦΠΑ) βρίζουν και το κράτος, λέγοντας οτι "μου τα παίρνει όλα η εφορία". Ποιά εφορία, αφού είναι όλα μαύρα; Εν πάση περιπτώσει, η ελληνική οικονομία στηρίζεται στα μαύρα και με αυτά λειτουργεί ακόμη. Για αυτό δεν μπορούν να εξηγήσουν οι διεθνείς οργανισμοί πώς αντέχει τόσο πολύ. Οι έντιμοι φορολογούμενοι έχουν λιώσει να πληρώνουν φόρους και οι φοροφυγάδες δεν έχουν καταλάβει τίποτα απολύτως από την κρίση. Απλώς δεν βάζουν πια τα μαύρα λεφτά τους στην τράπεζα. τα κρατάνε σπίτι ή τα καταναλώνουν και αυτοί πληρώνοντας μαύρα στους συναδέλφους τους. Και ενώ από τη μια μεριά αγανακτείς και σιχτιρίζεις επειδή εσύ ο μισθωτός πληρώνεις φόρους, από την άλλη σκέφτεσαι οτι αν το κράτος έπιανε τη φοροδιαφυγή τι θα έκανε; θα μείωνε τους φόρους που πληρώνεις ή θα βελτίωνε τις υπηρεσίες που σου παρέχει; Ούτε κατά διάνοια. Θα προσλάμβανε ακόμη περισσότερους τεμπέληδες κομματικούς στο δημόσιο και θα έδινε αυξήσεις στους Δημόσιους υπαλλήλους για να πάρει ψήφους. Όταν λοιπόν το καλοσκεφτείς κοιτάς να δείς πώς θα έχεις και εσύ ένα όφελος από όλα αυτά, πώς θα κάνεις ένα παζάρι για να γλυτώσεις τον ΦΠΑ στα μαύρα που πληρώνεις, πώς θα πετύχεις μια έκπτωση και αν τα καταφέρεις με οποιονδήποτε τρόπο, πώς θα βγάλεις και εσύ ένα μαύρο μεροκάματο, έτσι για να μη νοιώθεις ο ηλίθιος της χώρας.

Σκιά του πάλαι ποτέ ένδοξου εαυτού της η Ευρωπαϊκή Ενωση, άρχισε ήδη να πληρώνει ακριβά τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος της και κατά πως διαπιστώνουν, εν μέσω θέρους, σχετικοί, άσχετοι και ...ενδιαφερόμενοι, βρίσκεται ένα βήμα πριν την πλήρη αποσύνθεση της.

Το "σύνδρομο των κεκτημένων" το βρίσκω χειρότερο από το "κατοχικό σύνδρομο". Το δεύτερο στηρίζεται σε μία εξακριβωμένη ιστορική πραγματικότητα: Οι Ελληνες λιμοκτόνησαν στην Κατοχή - και φοβήθηκαν την πείνα τόσο, που ακόμα ψωμόλαδο μπουκώνουν τα παιδιά τους. Το πρώτο σύνδρομο ανήκει στην κατηγορία των ιστοριών με φίδια: Συγγενεύει με τα μπαρμπούνια που τηγάνιζε ο Εξαδάκτυλος και μαρμάρωσε μαζί με τη φριτέζα μέχρι νεωτέρας.