Συνέχισε εκφράζοντας τη λύπη της και για το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη εντοπιστεί λύση για να διασφαλιστεί η ανάκαμψη των ασθενών, καθώς η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο.

Αντιμέτωπη με αυτήν την ανησυχητική κατάσταση, η Συνέλευση πρότεινε μια σειρά μέτρων, υποστηρίζοντας «μια προσέγγιση βασισμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα στην καταπολέμηση του «μακριού Covid»». Εγκρίνοντας ψήφισμα, βασισμένο στην έκθεση της Ισπανίδας βουλευτή των Χριστιανοδημοκρατών Carmen Leyte, κάλεσε τα κράτη μέλη, να «υιοθετήσουν δημόσιες πολιτικές συντονισμένες σε εθνικό επίπεδο» για την αντιμετώπιση των ιατρικών, κοινωνικών και κοινωνικών επαγγελματικών αναγκών, που θα εγγυώνται την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν διεπιστημονικά κέντρα εμπειρογνωμοσύνης. Τα κράτη θα πρέπει επίσης να εξασφαλίσουν επαρκή χρηματοδότηση για τη βιοϊατρική έρευνα, έτσι ώστε να είναι διαθέσιμες αποτελεσματικές θεραπείες για τη μείωση της μακροχρόνιας αναπηρίας, αναφέρει το εγκριθέν κείμενο. Επιπλέον, η Συνέλευση πιστεύει ότι ένας σαφέστερος και κοινός ορισμός του «μακριού Covid» θα μπορούσε να βελτιώσει την κλινική διαχείριση και καλύτερες πολιτικές-στόχους. Σύμφωνα με το ψήφισμα, ο «μακροχρόνιος Covid» θα πρέπει να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία «προκειμένου να επιτραπεί η πρόσβαση στην κοινωνική ασφάλιση, τα επιδόματα αναπηρίας και τις αντισταθμιστικές ενισχύσεις».

Τέλος, οι βουλευτές πρότειναν την προώθηση ευέλικτων πολιτικών για τους ασθενείς στον χώρο εργασίας και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τη διεξαγωγή εκστρατειών ευαισθητοποίησης σε συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών για την μείωση του στιγματισμού.

Νίκος Ρούσσης - Στρασβούργο