Κεντρική θέση στην έρευνα έχει η μαρτυρία της Ρόζα, ενός από τα θύματα του Έπσταϊν. Η ίδια καταγγέλλει ότι το πρακτορείο MC2 Model Management την έστειλε δύο φορές, το 2009, στην κατοικία του στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα για επαγγελματική φωτογράφιση. Τότε ήταν 18 ετών και είχε φτάσει στις ΗΠΑ από το Ουζμπεκιστάν μόλις έναν μήνα νωρίτερα.
Εκείνη την περίοδο, ο Έπσταϊν εξέτιε ποινή για σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος ανηλίκου, αλλά είχε εξασφαλίσει άδεια να εργάζεται καθημερινά από την κατοικία του. Η Ρόζα υποστηρίζει ότι το πρακτορείο γνώριζε τον πραγματικό προορισμό της και ότι ο τότε επικεφαλής του αμερικανικού παραρτήματος, Τζεφ Φούλερ, ήταν ενήμερος για τις συνθήκες.
«Το πρακτορείο είχε την ευθύνη να με προστατεύει, αλλά δεν το έκανε. Αντίθετα, με εξέθεσε σε κίνδυνο», δήλωσε στο BBC. Σύμφωνα με την καταγγελία της, οι συγκεκριμένες φωτογραφίσεις αποτέλεσαν την αφετηρία για να προσληφθεί ως βοηθός του Έπσταϊν, ο οποίος στη συνέχεια την κακοποιούσε σεξουαλικά κατ' επανάληψη.
Οι διασυνδέσεις του Έπσταϊν με την MC2
Τα έγγραφα του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης καταγράφουν ότι τουλάχιστον δέκα μοντέλα που συνεργάζονταν με την MC2 είχαν συναντηθεί ή επικοινωνήσει με τον Έπσταϊν μετά την καταδίκη του. Παράλληλα, προκύπτει ότι ο χρηματιστής είχε χρηματοδοτήσει το πρακτορείο με 1 εκατ. δολάρια το 2005, παρότι οι ιδιοκτήτες του είχαν υποστηρίξει αργότερα ότι δεν συμμετείχε στην εταιρεία.
Ενδεικτικό των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών είναι και ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που είχε στείλει ο Φούλερ στον Έπσταϊν το 2012. Μετά τη δεύτερη σύλληψη του χρηματιστή, το 2019, το αμερικανικό παράρτημα της MC2 έκλεισε. Ο Φούλερ προχώρησε στη δημιουργία νέου πρακτορείου, στο οποίο, σύμφωνα με την έρευνα του BBC, μεταφέρθηκαν περίπου 50 μοντέλα.
Το ρεπορτάζ εξετάζει επίσης τη δραστηριότητα του πρώην ατζέντη Ράμσεϊ Ελκόλι, ο οποίος φέρεται να επιχείρησε να φέρει σε επαφή με τον Έπσταϊν 34 γυναίκες, ανάμεσά τους και μία 18χρονη μαθήτρια. Ο ίδιος αρνήθηκε ότι γνώριζε για τις σεξουαλικές κακοποιήσεις ή ότι συνέβαλε στη διευκόλυνσή τους, υποστηρίζοντας ότι στόχος του ήταν να εξασφαλίσει επαγγελματικές ευκαιρίες για τα μοντέλα.
Οι καταγγελίες και η ευθύνη των παραγόντων της μόδας
Στην έρευνα περιλαμβάνεται ακόμη η μαρτυρία της Σιμόνα, μοντέλου από την Ανατολική Ευρώπη, η οποία υποστηρίζει ότι υπέστη σεξουαλική κακοποίηση από τον Έπσταϊν περισσότερες από 200 φορές.
Όπως αναφέρει, μέσω του χρηματιστή γνώρισε τη Φέιθ Κέιτς, η οποία τότε βρισκόταν στην ηγεσία του μεγάλου πρακτορείου Next Management. Η Σιμόνα υποστηρίζει ότι η Κέιτς της είχε προτείνει να υποβληθεί σε πλαστική επέμβαση. Από την πλευρά τους, οι δικηγόροι της Κέιτς ανέφεραν ότι η εντολέας τους είχε παραπλανηθεί από τον Έπσταϊν, διαψεύδοντας παράλληλα ότι είχε ζητήσει από μοντέλο να κάνει χειρουργική επέμβαση.
Οι νέες αποκαλύψεις επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα της ευθύνης τρίτων προσώπων και επαγγελματιών που ενδέχεται να διευκόλυναν τη δράση του Έπσταϊν. Στο πλαίσιο αυτό, ο γερουσιαστής της Νέας Υόρκης Ζέλνορ Μάιρι προωθεί νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία θα διευρύνει τις δυνατότητες των διωκτικών αρχών να ερευνούν πρόσωπα που φέρονται να συνέδραμαν σε υποθέσεις εμπορίας ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση.
Η Ρόζα εκφράζει την ελπίδα ότι η δημοσιοποίηση της δικής της εμπειρίας θα δώσει το έναυσμα και σε άλλες γυναίκες να μιλήσουν για όσα έζησαν. Όπως επισημαίνει, αρκετά από τα θύματα εξακολουθούν να διστάζουν να καταγγείλουν δημόσια την κακοποίηση που υπέστησαν.
Υπενθυμίζεται ότι η υπόθεση Έπσταϊν άρχισε να ερευνάται επίσημα το 2005, όταν η αστυνομία στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα κινητοποιήθηκε έπειτα από καταγγελία μητέρας, σύμφωνα με την οποία ο χρηματιστής είχε κακοποιήσει σεξουαλικά την 14χρονη κόρη της.



