Η προσπάθεια αυτοδιαχείρισης του εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ. αποτελεί συλλογική προσπάθεια των εργαζομένων πέραν από συνδικαλιστικές αγκυλώσεις, η οποία φαίνεται ότι έχει βρει υποστηρικτές στο χώρο του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. από όταν το κόμμα βρισκόταν στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Χωρίς την στήριξη του ΠΑΜΕ η προσπάθεια των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ.

Το ΚΚΕ με το ΠΑΜΕ θεωρείται παραδοσιακά ότι στηρίζουν κάθε μεγάλη εργατική κινητοποίηση. Ωστόσο, όπως κατά καιρούς έχουν υπαινιχθεί εκπρόσωποι συνδικαλιστών που πρόσκεινται σε άλλους πολιτικούς χώρους, αυτό δεν ισχύει. Ειδικότερα στην περίπτωση της ΒΙΟ.ΜΕ., το ΚΚΕ σε αντιδιαστολή με το ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. αντιμετώπισε σχεδόν εχθρικά την προσπάθεια των εργαζομένων για αυτοδιάθεση, ακόμα και όταν άρχισαν να διαφαίνονται τα πρώτα σημάδια επιτυχίας του εγχειρήματος, όπως επεσήμανε εκπρόσωπός τους που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του. Η μαζικότητα της συμμετοχής των εργαζομένων και η υποστήριξη του εγχειρήματος από την τοπική κοινωνία δεν έχουν κερδίσει το ΠΑΜΕ, το οποίο, σύμφωνα με συνδικαλιστικούς κύκλους, ακολουθεί την πάγια τακτική του να αντιτίθεται σε απεργιακές κινητοποιήσεις τις οποίες δεν μπορεί να ελέγξει.

Ερωτηματικά για τη στάση του ΠΑΜΕ στην κινητοποίηση της ΠΟΕΕΠ

Στον αντίποδα, η απεργία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπάλληλων Εμφιαλωμένων Ποτών (ΠΟΕΕΠ), που συντηρεί τον αγώνα 30 περίπου πρώην οδηγών της Coca Cola 3E, φαίνεται να συγκεντρώνει αμέριστη την υποστήριξη του ΚΚΕ, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μη μαζική κινητοποίηση που στόχο έχει την επαναπρόσληψη των οδηγών. Συνδικαλιστικοί παράγοντες της συμπρωτεύουσας τονίζουν το αξιοπερίεργο του πράγματος που έγκειται στο γεγονός ότι το ΚΚΕ στηρίζει μια μικρή απεργία με στόχο να επανέλθουν οι απεργοί σε καθεστώς μισθωτής εργασίας, μιας και όλες οι προτάσεις της εταιρείας περί υπεργολαβίας έχουν απορριφθεί και αφήνουν να εννοηθεί ότι το ΠΑΜΕ μέσω της ΠΟΕΕΠ προστατεύει τα κεκτημένα του, καθώς η ύπαρξή του σχετίζεται με τη θέση των μισθωτών εργατών, τους οποίους μόνον έτσιθα διαχειρίζεται.

Σε αυτό το πλαίσιο, μπαίνει υπό νέο πρίσμα η δράση της ΠΟΕΕΠ και οι σχέσεις της ηγεσίας της με τον εκφυλισμό μεγάλων απεργιακών κινημάτων κατά το παρελθόν, τα οποία προκαλούν πολλά ερωτηματικά.