Σε αντίθετη περίπτωση, πάντα με τις σημερινές αντικειμενικές αξίες, ζητεί να διαφοροποιηθεί ο ΕΝΦΙΑ μεταξύ επιφανειών εντός κι εκτός ΣΔ, με έμφαση στις ιδιοκτησίες που τα Μ2 των υπογείων (εκτός ΣΔ) επιφανειών τους, είναι πολλαπλάσια των αντίστοιχων ανωδομών τους (εντός ΣΔ). Όπως αναφέρεται, η φορολόγηση αυτή είναι μη συμβατή άλλωστε με το Ελληνικό και Κοινοτικό Δίκαιο, τουλάχιστον όσον αφορά στα καταλύματα, αφού η επιφάνειά τους σε Μ2 ή οι κλίνες τους, είναι ό,τι και τα εργαλεία και τα μηχανήματα στη Βιοτεχνία/Βιομηχανία, που απαλλάσσονται.

«Η ισοπεδωτική φορολογική αντιμετώπιση των ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών αδιακρίτως ανωδομών εντός ΣΔ ή υπογείων εκτός ΣΔ και με τις αντικειμενικές αξίες προ… 10ετίας είναι τεχνικά – κτηριοδομικά απαράδεκτη και κοινωνικά άδικη, άλογη, μικρόψυχη κι ως τέτοια ιδιαίτερα επαχθής, σ’ απόλυτη αναντιστοιχία με την κατασκευαστική, εμπορική, αγοραστική, αντικειμενική, μισθωτική, χρηστική κι ασφαλιστική τους αξία, κόντρα στις Αρχές της Αναλογικότητας κι Ανταποδοτικότητας κι εντελώς αντίθετη με τη φιλοσοφία των «φορολογικών ισοδύναμων», μεταλλασσόμενη (από επαχθή) σε «ληστρική», όταν σ’ ακραίες περιπτώσεις, που ‘ναι πολλές, οι υπόγειες ηλεκτροδοτούμενες επιφάνειες π.χ. καταστημάτων, ποσοστιαία ή και σ’ απόλυτους αριθμούς Μ2, είναι πολλαπλάσιες των αντίστοιχων της ανωδομής», σημειώνεται στην επιστολή.

Γιώργος Αλεξάκης