Σε επίπεδο τραπεζών, η επίτευξη των στόχων μείωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, το 2017, θα καθορίσει ευνοϊκότερες παραμέτρους για τα σενάρια του πανευρωπαϊκού stress test του 2018, κάτι που θα κρίνει εν πολλοίς και το αποτέλεσμα.

Για να πετύχουν οι τράπεζες τα σχέδια μείωσης των «κόκκινων» δανείων και ανοιγμάτων ώστε να μείνουν σε τροχιά κερδοφορίας και να… διώξουν μακρύτερα τον κίνδυνο μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης, απαιτείται η… προϋπόθεση η χώρα να επανέλθει το 2017 σε βιώσιμους και διατηρήσιμους ρυθμούς ανάπτυξης.

Άλλωστε, η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, σε συνδυασμό με τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος του χρέους, θεωρητικά ανοίγουν το δρόμο για την ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Βέβαια, από την πρώτη στιγμή, αμέσως μετά το πρόσφατο Eurogroup, είχαν αρχίσει να αντιλαμβάνονται το μέγεθος των δυσκολιών της διαπραγμάτευσης. Η Ελλάδα θα πρέπει να επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%, το 2018, και να το διατηρήσει για μερικά χρόνια. Για να συμβεί αυτό η κυβέρνηση θα πρέπει να θεσμοθετήσει από τώρα, σύμφωνα με το ΔΝΤ, μέτρα περικοπής φοροαπαλλαγών και συντάξεων, που θα ενεργοποιηθούν το 2018, εφόσον διαπιστωθεί απόκλιση από το στόχο.

Ωστόσο, εκτιμούν ότι, παρά τις δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν, η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει την αξιολόγηση και να συνεχίσει την εφαρμογή του προγράμματος, ποντάροντας ότι η πορεία της οικονομίας θα είναι τέτοια ώστε να μην χρειασθεί η ενεργοποίηση των ψηφισθέντων μέτρων το 2018.

Τονίζουν δε ότι το παρελθόν και η εμπειρία με τους εταίρους έχει δείξει ότι η καθυστέρηση έχει μεγαλύτερο κόστος από το επιδιωκόμενο όφελος κάθε φορά που παρατείνεται η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές, πόσω μάλλον στην δεδομένη συγκυρία, σε ρευστό περιβάλλον, γεμάτο αβεβαιότητες και απρόβλεπτους κινδύνους.

Οι εξελίξεις που θα λάβουν χώρα μέσα στην επόμενη χρονιά θα καταδείξουν (ή όχι) αν η χώρα επανέλθει στις αγορές και ως εκ τούτου αν μπορεί να διαχειρισθεί τις δανειακές της ανάγκες από τα μέσα του 2018, όταν τελειώνει το πρόγραμμα.