Η πρώτη εύλογη απάντηση που δίνεται είναι ότι έχει αυξηθεί το πιστωτικό , χρηματιστηριακό και επενδυτικό ρίσκο λόγω της κρίσης των subprime και οι ξένοι θεσμικοί αναθεωρούν επί τα χείρω τις τιμές στόχους των ελληνικών τραπεζών. Όμως αν διαβάσει κανείς με προσοχή τις εκθέσεις των ξένων οίκων όταν αναφέρονται στις ελληνικές τράπεζες τονίζουν ότι μειώνονται οι τιμές στόχοι διότι το κόστος χρήματος ανεβαίνει και η άντληση ρευστότητας για τις τράπεζες θα είναι πολύ ακριβή διαδικασία.
Τα υψηλά επιτόκια καταθέσεων επιβαρύνουν τα καθαρά έσοδα από τόκους και σύμφωνα με την ΤτΕ το κόστος για το σύνολο του τραπεζικού συστήματος μπορεί να φθάσει και το 1 δις ευρώ. Ταυτόχρονα παρατηρείται επιβράδυνση -όχι μέχρι τώρα ανησυχητική- στα δάνεια και το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον παραμένει ασταθές.
Οι ξένοι θεσμικοί επενδυτές βρίσκονται σε πολύ συχνή επαφή με τους Έλληνες τραπεζίτες και ουσιαστικά αυτά που αναφέρουν αποτελούν και συμπεράσματα των Ελλήνων τραπεζιτών. Πώς γίνεται λοιπόν να λέει ο τραπεζίτης οτι τα κέρδη ή άλλα χρηματοοικονομικά μεγέθη θα βελτιωθούν και ο ξένος αναλυτής να εκτιμάει το ακριβώς αντίθετο;
Όλοι οι τραπεζίτες, ο Ι. Κωστόπουλος της Alpha, o N. Νανόπουλος της Eurobank , ο Μ. Σάλλας της Πειραιώς ο Τ. Αράπογλου της Εθνικής ο Κ. Καρατζάς της Aspis Bank επισήμαναν ότι τα κέρδη θα είναι θετικά, τα business plan θα υλοποιηθούν και ότι η ανάπτυξη δεν ανακόπτεται. Όμως επανέρχεται το αρχικό ερώτημα: αν όντως ισχύουν αυτά , γιατί τότε οι ξένοι υποβαθμίζουν;
Οι ξένοι υποβαθμίζουν για τον εξής απλό λόγο: Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση δεν θα έχει τον ίδιο βαθμό παρενεργειών στον ελληνικό τραπεζικό κλάδο. ’λλη θα είναι η επίδραση στην μια τράπεζα και άλλη στην άλλη.
Τα τελευταία χρόνια είχε παρατηρηθεί το φαινόμενο της ισομερούς και ισοκατανεμημένηςανάπτυξης στις τράπεζες τουλάχιστον στις μεγάλες. Το 2008 σκηνικό θα αλλάξει και η ανάπτυξη θα είναι άνιση. Ο κλάδος θα εμφανίσει πολλές ταχύτητες.
Στο α΄ τρίμηνο του 2008 ο τραπεζικός κλάδος στην Ελλάδα εμφανίζει αύξηση κερδών 2% έως και 4%. Ο ρυθμός αυτός είναι σχετικά χαμηλός και μοιάζει περισσότερο με στασιμότητα παρά με ανάπτυξη. Μια στασιμότητα που δικαιολογείται αφενός λόγω της μη επανάληψης εκτάκτων κερδών αλλά και λόγω των παρενεργειών της κρίσης.
Όμως το μεγάλο στοίχημα είναι τι θα γίνει στο α΄ 6μηνο ή καλύτερα στο β΄ τρίμηνο του 2008 καθώς εκεί θα κριθεί η κερδοφορία των τραπεζών. Μια δεύτερη παράμετρος που θα πρέπει να συνεκτιμηθεί είναι ότι οι τραπεζίτες δεν είναι απολύτως ξεκάθαροι και απόλυτοι στις προβλέψεις τους. Διατηρούν πολλές επιφυλάξεις.
Αν αξιολογηθούν με προσοχή τα λεγόμενα τους στις γενικές συνελεύσεις ενώ αναφέρουν π.χ. ότι τα κέρδη θα είναι θετικά σπεύδουν να συμπληρώσουν τις εκτιμήσεις τους με φράσεις όπως «με βάση τα τωρινά δεδομένα», «η κρίση συνεχίζεται» «αν παραταθεί η κρίση θα πληγεί η κερδοφορία ενώ μπορεί να υπάρξουν μέχρι και ζημίες σε μεμονωμένες περιπτώσεις». Τι δείχνουν όλα αυτά; Ότι και οι ίδιοι οι τραπεζίτες είναι πολύ προβληματισμένοι για την επόμενη μέρα.
Τις ανησυχίες τους αυτές τις έχουν μεταφέρει στους ξένους αναλυτές ενώ ορισμένοι εξ αυτών τις διατύπωσαν και στο συνέδριο της Morgan Stanley στο Λονδίνο. Όλα αυτά οδηγούν τους ξένους αναλυτές να «κρατούν μικρό καλάθι» για τις προβλέψεις των τραπεζιτών και να προβαίνουν σε συντηρητικότερες εκτιμήσεις.
Π. Λεωτσάκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
