Πολλοί μίλησαν για μια κοσμογονία στο ελληνικό θέατρο. Πολλοί συμφώνησαν. Και ακόμη περισσότεροι μέσα στη θεατρική κοινότητα, παρά την ακινησία της πανδημίας ή την ακινησία του φόβου, επιτάχυναν απρόσμενα. Ο κόσμος του θεάτρου ενεργοποιήθηκε με πρωτόγνωρο τρόπο μέσα σε συλλογικότητες, εμπνέοντας μια ανατρεπτική διάθεση. Διατύπωσε με ζωντάνια, την ανάγκη «να μην γυρίσουμε στα παλιά» ή «τίποτα να μην είναι ξανά το ίδιο».
Έχουν περάσει, κιόλας, δυο χρόνια. Κι έχοντας, πια, αφομοιώσει το βίωμα της βίαιης παύσης (και της ανάδειξης των παγιωμένων εργασιακών αδιεξόδων), το ξέσπασμα του κινήματος metoo (και την απόδοση ποινικών ευθυνών), γεννιέται το ερώτημα που βρίσκεται, μετά από όλα αυτά, το ελληνικό θέατρο; Ανασαίνει ή ανασαίνει ασθενικά; Ζει τις αλλαγές που προσδοκούσε ή έχει ξαναγυρίσει στο ίδιο περιβάλλον;
Περισσότερα στο monopoli.gr