Το μυθιστόρημα-μνημείο της παγκόσμιας λογοτεχνίας του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι παρακολουθεί τη ζωή του φοιτητή Νομικής Ρασκόλνικωφ, που στην βαθιά του απελπισία από την φτώχεια που βιώνει, δολοφονεί μια γριά τοκογλύφο και την αδερφή της. Το διπλό φονικό που, μοιάζει να έχει ως βασικό κίνητρο τη ληστεία, πυροδοτεί στο μυαλό και την ψυχή του Ρασκόλνικωφ μια ερμηνεία προσωπικής δικαιοσύνης για τον άδικο κόσμο, μια υπέρβαση των ορίων ηθικής που θέτει η κοινωνία και ο νόμος, με την πεποίθηση πως ο φόνος που οδηγείται από ένα (κατά τον ίδιο) ‘υψηλό κίνητρο’ – την απαλλαγή του κοινωνικού συνόλου από ένα ‘βαρίδι’ – δεν αποτιμάται ως ‘φόνος’. Ο Ντοστογιέφσκι αναρωτιέται ποιος είναι ο Ρασκόλνικωφ: Είναι ένας κοινός, αδίστακτος φονιάς ή ένας ιδεολόγος με ανώτερα κίνητρα, με ‘προορισμό’; Η πίστη του Ρασκόλνικωφ πως διέπραξε ένα καθήκον προς την γενιά του, δεν τον απαλλάσσει από τις Ερινύες που τον καταδιώκουν. Οι ενοχές, οι τύψεις, συνθέτουν μια προσωπική κόλαση, από την οποία αδυνατεί να διαφύγει.
Περισσότερα στο monopoli.gr