Δεν έλεγε «σ’ αγαπώ» κάθε φορά που έφευγες από το σπίτι. Μερικοί από αυτούς τους πατέρες το έλεγαν σπάνια ενώ άλλοι δεν το είπαν ποτέ. Όσα έλεγαν, με την πρώτη ματιά, δεν έμοιαζαν καθόλου με αγάπη θύμιζαν περισσότερο μια λίστα υποχρεώσεων, μια εκδήλωση ανησυχίας ή έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να σταματήσει να σχολιάζει τον καιρό.
Κι όμως, αν ακόμα ακούς τη φωνή του να προφέρει αυτές τις κουβέντες, όχι μόνο τις λέξεις, αλλά τον ακριβή τόνο και την ηχώ της από το άλλο δωμάτιο είναι επειδή δεν ήταν ποτέ φράσεις χωρίς σημασία. Ήταν ο μόνος τρόπος που διέθετε για να εκφραστεί.
Διαβάστε περισσότερα στο mamamia.gr.
