Αυτή είναι η εικόνα που μεταφέρει η Ένωση Ναυτασφαλιστών των Βόρειων Χωρών (The Nordic Association of Marine Insurers, Cefor), με βάση τα στοιχεία των Nordic Marine Insurance Statistics έως τις 30 Ιουνίου 2026.
Σε ενημερωτικό σημείωμα της 9ης Σεπτεμβρίου, η αναλύτρια και αναλογίστρια Astrid Seltmann επισημαίνει ότι το κόστος παραμένει αυξημένο, αν και ελαφρώς χαμηλότερο από τα επίπεδα της περιόδου 2023–2025.
Στις απαιτήσεις άνω των 500.000 δολαρίων, η συχνότητα δείχνει να σταθεροποιείται έπειτα από αρκετά χρόνια αύξησης, παραμένοντας όμως σε υψηλό επίπεδο. Η εξέλιξη αυτή δεν αρκεί για να ανατρέψει τη συνολική επιβάρυνση, καθώς συνεχίζονται τόσο οι μεγάλες ζημιές όσο και η αύξηση των περιστατικών χαμηλότερου κόστους.
Σύμφωνα με τη Seltmann, η άνοδος του κόστους από το 2023 συνδέεται με την επανεμφάνιση μεγάλων και δαπανηρών ζημιών, κυρίως πυρκαγιών, αλλά και με ανατιμήσεις στις επισκευές υψηλότερες από τον μέσο πληθωρισμό. Η πίεση είναι ιδιαίτερα αισθητή στις ζημιές μηχανών.
Οι μηχανικές βλάβες χωρίς εκδήλωση πυρκαγιάς αποτελούν τη μεγαλύτερη κατηγορία απαιτήσεων και παρουσιάζουν αύξηση τα τελευταία χρόνια. Η σημασία τους υπερβαίνει το άμεσο κόστος επισκευής, καθώς μπορούν να συμβάλουν στην πρόκληση άλλων ατυχημάτων, όπως προσάραξη, σύγκρουση, πρόσκρουση ή πυρκαγιά.
Η εξαμηνιαία έκθεση καταγράφει σημαντική αύξηση του μέσου κόστους των απαιτήσεων για μηχανικές βλάβες από το 2019 έως το 2024 και στη συνέχεια σταθεροποίησή του. Τρεις κατηγορίες, οι βλάβες στην κύρια μηχανή, στη βοηθητική μηχανή και στον ελικοφόρο άξονα, αντιπροσωπεύουν συνολικά το 50% των μηχανικών ζημιών.
Τα μεγαλύτερης ηλικίας πλοία εμφανίζουν τόσο συχνότερες όσο και ακριβότερες τέτοιες ζημιές, με όσα έχουν υπερβεί τα 15 έτη να χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα ευάλωτα. Διαφορές καταγράφονται και ανά τύπο πλοίου.
Στα επιβατηγά, στα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, οχημάτων και στα RoRo, οι πυρκαγιές που σχετίζονται με τις μηχανές εμφανίζονται δύο έως τρεις φορές συχνότερα από ό,τι στα πλοία μεταφοράς ξηρού χύδην φορτίου και στα δεξαμενόπλοια.
Η ηλικιακή σύνθεση του ασφαλισμένου στόλου προσθέτει βάρος σε αυτά τα ευρήματα. Τα πλοία άνω των δέκα ετών αντιπροσωπεύουν πλέον το 70% του χαρτοφυλακίου που παρακολουθεί η Cefor. Αντίθετα, το μερίδιο των πλοίων ηλικίας κάτω των πέντε ετών παραμένει περίπου στο 15% από το 2021, έχοντας σταματήσει να υποχωρεί.
Η Seltmann συνδέει τη γήρανση του παγκόσμιου στόλου με αυξημένη πιθανότητα ζημιών λόγω φθοράς, διευκρινίζοντας ότι ένα μεγαλύτερης ηλικίας πλοίο μπορεί ασφαλώς να είναι καλά συντηρημένο. Η ηλικία αποτελεί παράγοντα κινδύνου, χωρίς να αρκεί από μόνη της για την αξιολόγηση της κατάστασης κάθε πλοίου.
Στις αξίες των πλοίων κατά την ανανέωση της ασφαλιστικής κάλυψης καταγράφηκε μέση αύξηση 1,5%, με μεγάλες αποκλίσεις ανά κατηγορία. Τα πλοία μεταφοράς οχημάτων και τα RoRo εμφάνισαν τη μεγαλύτερη μέση μείωση, κατά 10,2%, ενώ τα δεξαμενόπλοια τη μεγαλύτερη αύξηση, κατά 9,1%.
