Ειδικότερα, ο λόγος των ξένων προς τα ίδια κεφάλαια υποχωρεί το 2011 στο 0,86 προς 1, έναντι σχέσης 1 προς 1 το 2010 και 1,2 προς 1 το 2008.

Παρατηρείται δηλαδή ότι, ενώ οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούσαν το 2008 κατά μέσο όρο 1,2 ευρώ δανεικά για κάθε 1 ευρώ δικών τους κεφαλαίων, η σχέση αυτή το 2011 αντιστρέφεται πλήρως.

Όπως παρατηρεί ωστόσο η Hellastat, το ζήτημα που τίθεται είναι κατά πόσο αυτή η εξέλιξη αντανακλά μια στρατηγική επιλογή των ίδιων των επιχειρήσεων, ή είναι το αποτέλεσμα της διακοπής των τραπεζικών χορηγήσεων και η άρνηση χορήγησης πιστώσεων από τους προμηθευτές.

Αν και η μείωση της δανειακής επιβάρυνσης δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη –με κινητοποίηση νέων ιδίων αλλά και ξένων κεφαλαίων-, εν τούτοις η βίαιη αποκλιμάκωση απειλεί ουσιαστικά τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων βραχυπρόθεσμα, επισημαίνει η εταιρεία.

Αντίστοιχα, ο έτερος κρίσιμος δείκτης αξιολόγησης του δανεισμού, ο λόγος των βραχυπρόθεσμων τραπεζικών υποχρεώσεων προς τις πωλήσεις, υποχωρεί το 2011 στο 26,1%, έναντι 28,1% το 2010.

Πιο αναλυτικά, παίρνοντας ένα μεγάλο δείγμα επιχειρήσεων με διαθέσιμο ισολογισμό για την περίοδο 2011-2010, και εξαιρώντας τις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις και οργανισμούς, προκύπτει ότι ενώ ο αθροιστικός τοκοφόρος δανεισμός τους το 2010 διαμορφώθηκε σε 43,6 δισ. ευρώ, το 2011 υποχώρησε κατά 18% στα 35,8 δισ. ευρώ, ενώ η μέση μείωση εκτιμάται σε 6,7%.

Αποκαλυπτικό είναι επίσης το γεγονός ότι ο αριθμός των επιχειρήσεων που εμφανίζουν δανεισμό το 2011 είναι μειωμένος κατά 15% έναντι του 2010, με αποτέλεσμα, ενώ το 2010 το 43% των επιχειρήσεων είχε δανεισμό, το 2011 το ποσοστό τους να μειώνεται σε μόλις 36,6%.

Είναι πολύ σημαντικό δε να τονιστεί ότι στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, το ποσοστό των επιχειρήσεων με πρόσβαση σε τραπεζική χρηματοδότηση δεν ξεπερνά το 20%, βάσει των στοιχείων ισολογισμού 2011, έναντι 26,5% το 2010.

Παρά την υποχώρηση του δανεισμού, στην ανάλυση της Hellastat αναφέρεται ότι η κλιμάκωση του κόστους χρήματος σε συνδυασμό με την υποχώρηση του κύκλου εργασιών οδηγεί ανοδικά τον δείκτη χρηματοοικονομικού κόστους προς πωλήσεις, στο 2,1% το 2011 έναντι 1,8% την προηγούμενη 4ετία, και μόλις 1,5% το διάστημα 2006-2002.

Αντίστοιχα, η ικανότητα κάλυψης των τόκων από τα λειτουργικά κέρδη διαχρονικά υποβαθμίζεται, αγγίζοντας το 2011 τις δύο φορές –πρακτικά αυτό σημαίνει ότι το 50% των λειτουργικών κερδών πρέπει να διατεθεί για πληρωμή τόκων- έναντι κάλυψης 3 φορών το 2008 και άνω του 4 την περίοδο 2004-2002.