«Μπορούμε να ελπίζουμε ότι η Ελλάδα είναι τώρα καλύτερα θωρακισμένη, ώστε να αναπτυχθεί στο μέλλον» τονίζει η Λαγκάρντ, προσθέτοντας:

«Πραγματοποιήθηκαν ορισμένες δομικές μεταρρυθμίσεις, μέσω των οποίων ελπίζουμε να προσελκύσει η Ελλάδα επενδύσεις, τις οποίες χρειάζεται οπωσδήποτε η χώρα, για να αναπτυχθεί εντονότερα. Βλέπουμε ήδη να αναπτύσσεται λίγο τώρα, αλλά οι μεταρρυθμίσεις είναι μια διαδικασία χωρίς σαφές σημείο τερματισμού. Μένουν πολλά να γίνουν ακόμα».

Ερωτηθείσα αν η απόφαση του ΔΝΤ αλλά και της ΕΕ να διασωθεί η Ελλάδα το 2010 προήλθε κυρίως από τη βούληση να σωθούν οι τράπεζες, η Κριστίν Λαγκάρντ τόνισε:

«Πήρε χρόνο μέχρι να μάθουμε ποια ήταν η πραγματική κατάσταση της Ελλάδας και πόσο αυξανόταν μήνα με το μήνα το χρέος, επειδή μόνο λίγο-λίγο παίρναμε αυτές τις πληροφορίες. Αλλά μπορώ να σας πω ποια ήταν η πρώτιστη έγνοια μας. Οπωσδήποτε ήταν η ενίσχυση του τραπεζικού τομέα. Προς τούτο χρησιμοποιήσαμε διάφορα εργαλεία. Είτε με τη συμμετοχή σε τράπεζες, όπως έγινε στις ΗΠΑ με το πρόγραμμα TARP, είτε με ημικρατικοποίηση, όπως έγινε στη Μεγάλη Βρετανία. Ή με την επιβολή δανείων, όπως σε ορισμένες άλλες χώρες. Σε κάθε περίπτωση, ήταν η αποφασιστική μας προσπάθεια».