Από τη μία πλευρά, η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας διευρύνει την υποχρεωτική καταγραφή του χρόνου απασχόλησης, με περίπου 2,5 εκατομμύρια εργαζομένους να εντάσσονται πλέον στο μέτρο. Από την άλλη, τα στοιχεία δείχνουν ότι η ψηφιακή αποτύπωση του ωραρίου δεν εξασφαλίζει πάντοτε ότι η εργασία ολοκληρώνεται την ώρα που δηλώνεται ή ότι οι πρόσθετες ώρες καταγράφονται και αμείβονται.

Ειδικότερα, από τις 12 Οκτωβρίου η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας επεκτάθηκε σε νοσοκομεία, τηλεπικοινωνίες, κομμωτήρια και κέντρα αισθητικής, καθώς και σε άλλες δραστηριότητες, προσθέτοντας περίπου 500.000 εργαζομένους στο μέτρο. Με τη νέα αυτή ένταξη, ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων που υποχρεούνται να καταγράφουν ψηφιακά την προσέλευση και την αποχώρησή τους από την εργασία προσεγγίζει τα 2,5 εκατομμύρια.

Σύμφωνα με το αρμόδιο Υπουργείο, η εφαρμογή της κάρτας αποσκοπεί στην αποτύπωση του πραγματικού χρόνου απασχόλησης, περιορίζοντας φαινόμενα αδήλωτης και υποδηλωμένης εργασίας. Παράλληλα, από τις 16 Νοεμβρίου προβλέπεται η υποχρεωτική εφαρμογή της και σε επιπλέον κλάδους, όπως οι συμβουλευτικές και διαφημιστικές υπηρεσίες, οι επισκευές, τα logistics, η διαχείριση νερού και λυμάτων, καθώς και τα τυχερά παίγνια.

Η εργασία συνεχίζεται και μετά την αποχώρηση

Παρά τη διεύρυνση του μέτρου, ωστόσο, η πραγματική εικόνα στους χώρους εργασίας δεν ταυτίζεται πάντα με όσα καταγράφονται ηλεκτρονικά. Αυτό προκύπτει από έρευνα του kariera.gr, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο μέσω δημοσκοπήσεων στην πλατφόρμα LinkedIn.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 62% των συμμετεχόντων αναφέρει ότι ολοκληρώνει κανονικά την εργασία του και αποσυνδέεται με τη λήξη του ωραρίου. Ωστόσο, το 26% παραδέχεται ότι εξακολουθεί να εργάζεται και μετά το χτύπημα της κάρτας, χωρίς ο πρόσθετος χρόνος απασχόλησης να καταγράφεται επίσημα.

Την ίδια στιγμή, το 7% δηλώνει ότι δεν γνωρίζει εάν οι επιπλέον ώρες προσμετρώνται κανονικά, ενώ μόλις το 3% αναφέρει ότι συνεχίζει να εργάζεται πέραν του ωραρίου του με τις υπερωρίες να καταχωρίζονται κανονικά.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν ένα σημαντικό κενό ανάμεσα στην ψηφιακή καταγραφή του ωραρίου και στην πραγματική διάρκεια της εργασίας, καθώς ένας στους τέσσερις εργαζομένους φαίνεται να εξακολουθεί να απασχολείται χωρίς να αποτυπώνεται ο επιπλέον χρόνος.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η εικόνα ως προς την αμοιβή. Το 45% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι πληρώνεται κανονικά για τις επιπλέον ώρες εργασίας, την ώρα που το 42% αναφέρει ότι οι υπερωρίες του ούτε δηλώνονται ούτε αμείβονται. Ένα επιπλέον 7% σημειώνει ότι η πρόσθετη απασχόληση διευθετείται με άλλον τρόπο, ενώ το 4% λαμβάνει πρόσθετη άδεια αντί χρηματικής αποζημίωσης.

ΓΣΕΕ: Απλήρωτες υπερωρίες δουλεύουν 4 στους 10 εργαζόμενους

Αντίστοιχη εικόνα είχε καταγράψει και η πανελλαδική έρευνα της ΓΣΕΕ, σε δείγμα 6.000 εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα.

Σύμφωνα με τη μελέτη, το 35,5% των εργαζομένων απασχολείται πέρα από το κανονικό ωράριο. Από αυτούς, το 54,7% αμείβεται για τις επιπλέον ώρες, ενώ το 34,5% δηλώνει ότι δεν πληρώνεται και το 8,9% λαμβάνει άδεια ή ρεπό αντί χρηματικής αποζημίωσης. Συνολικά, δηλαδή, το 43,4% δεν λαμβάνει άμεση χρηματική αμοιβή για την πρόσθετη εργασία του.

Η απλήρωτη υπερωρία εμφανίζεται συχνότερα μεταξύ όσων εργάζονται συστηματικά πέρα από το ωράριό τους, καθώς το 45,6% όσων δηλώνουν πολύ συχνή υπερεργασία αναφέρει ότι δεν αμείβεται.

Η έρευνα καταγράφει, επίσης, μεγαλύτερη έκταση υπερωριακής απασχόλησης στις μεγάλες επιχειρήσεις, όπου το ποσοστό φτάνει το 45,4%, έναντι 32% στις επιχειρήσεις έως εννέα εργαζομένων. Παράλληλα, οι γυναίκες εμφανίζονται πιο εκτεθειμένες στην απλήρωτη εργασία, καθώς το 41,1% δηλώνει ότι δεν αμείβεται για τις επιπλέον ώρες, έναντι 29,9% των ανδρών.

Πέρα από το οικονομικό σκέλος, η μελέτη συνδέει την υπερεργασία με αυξημένη σωματική και ψυχική καταπόνηση. Το 42,1% των εργαζομένων αναφέρει εμφάνιση ή επιδείνωση άγχους λόγω εργασίας, ενώ μεταξύ όσων δεν πληρώνονται για τις υπερωρίες το αντίστοιχο ποσοστό ανεβαίνει στο 57,1%.

Τα ευρήματα των δύο ερευνών, παρά τις διαφορετικές μεθοδολογίες τους, αναδεικνύουν μια κοινή πραγματικότητα: η καταγραφή του χρόνου εργασίας δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την αντίστοιχη οικονομική αναγνώρισή του.

Το στοίχημα της Ψηφιακής Κάρτας

Την ίδια στιγμή, τα επίσημα στοιχεία για τους κλάδους στους οποίους έχει ήδη εφαρμοστεί η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας καταγράφουν σημαντική αύξηση των δηλωμένων υπερωριών. Κατά το πρώτο επτάμηνο του 2026 καταγράφηκαν περισσότερες από 5,7 εκατομμύρια υπερωρίες, αυξημένες κατά 36,8% ή περίπου 1,54 εκατομμύρια ώρες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.

Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο χονδρικό εμπόριο, όπου οι υπερωρίες ενισχύθηκαν κατά 212,8%, ενώ ακολούθησαν οι διοικητικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες στον τουρισμό με 172,8%. Στην εστίαση η αύξηση έφτασε το 67,2% και στη βιομηχανία το 15,4%.

Η αύξηση των καταγεγραμμένων υπερωριών αποτελεί μία από τις ενδείξεις ότι το μέτρο συμβάλλει στην καλύτερη αποτύπωση της πρόσθετης εργασίας. Ωστόσο, τα ευρήματα των ερευνών δείχνουν ότι η πρόκληση δεν εξαντλείται στην ψηφιακή καταγραφή της προσέλευσης και της αποχώρησης.

Το κρίσιμο ζητούμενο είναι οι ώρες που πραγματοποιούνται πραγματικά να δηλώνονται και να αμείβονται, χωρίς η υπερωριακή απασχόληση να μετατρέπεται σε μια άτυπη και συστηματική υποχρέωση. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΓΣΕΕ και του kariera.gr, η προστασία του χρόνου εργασίας και η αντιμετώπιση της απλήρωτης υπερεργασίας παραμένουν ανοιχτά στοιχήματα για την ελληνική αγορά εργασίας.