Δύο από τις τρεις λύσεις που προωθεί η ΕΕ, δηλαδή αυτή της επαναγοράς ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά και της εθελοντικής μετακύλισης χρέους (rollover) στη βάση της γαλλικής πρότασης, τότε η ελληνική οικονομία θα υποβαθμιστεί στο επίπεδο της «επιλεκτικής χρεοκοπίας» από τους διεθνείς οίκους. Τι θα επακολουθήσει όμως;

Σε περίπτωση που η Ελλάδα χαρακτηριστεί με SD (επιλεκτική χρεοκοπία), το κόστος δανεισμού των υπολοίπων χωρών της ευρωζώνης θα εκτιναχθεί στα ύψη, ενώ Πορτογαλία και Ιρλανδία, οι δύο χώρες δηλαδή που έχουν ενταχθεί στο μηχανισμό, θα κινδυνεύσουν να βρεθούν στην ίδια θέση. Παράλληλα, οι αγορές χρήματος θα “κλείσουν” και για τις τράπεζες των “επικίνδυνων” χωρών, με τα επιτόκια στη διατραπεζική να οδηγούνται στα ύψη. Πιθανότατα η ΕΚΤ να δήλωνε προς το παρόν ότι δεν θα δεχόταν να χρηματοδοτήσει τις ελληνικές τράπεζες καθώς κάτι τέτοιο που θα παραβίαζε τις καταστατικές της υποχρεώσεις. Έτσι θα επέτρεπε στην Τράπεζα της Ελλάδας να χρησιμοποιήσει κεφάλαια από το μηχανισμό (ΕLA) στον οποίο έχει ήδη πρόσβαση η Ιρλανδία.

Από το ντόμινο που μπορεί να προκληθεί, ανεπηρέαστες φυσικά δεν θα έμεναν η Ισπανία και η Ιταλία. Το κόστος δανεισμού της Ισπανίας θα άγγιζε τα επίπεδα της Ελλάδας και της Πορτογαλίας πριν προσφύγουν στον ευρωπαϊκό μηχανισμό, ενώ και η Ιταλία θα έβλεπε το κοστος δανεισμού της στα ύψη.

Οι ισπανικές τράπεζες, την ώρα που προσπαθούν να συμμαζέψουν τα δικά τους προβλήματα, θα αντιμετώπιζαν το πρόσθετο πρόβλημα της έκθεσης στο πορτογαλικό χρέος, το οποίο θα υποβαθμιζόταν στο επίπεδο «junk».