"Εάν μου λέγατε να κατατάξω τα προβλήματα, το πρώτο πρόβλημα δεν είναι το δημοσιονομικό, για το οποίο ξοδεύουμε πολύ μεγάλη συζήτηση. Το πρώτο πρόβλημα είναι η νοοτροπία της κοινωνίας, η οποία τροφοδοτεί και τη νοοτροπία του πολιτικού συστήματος ακόμη και τώρα.

Δηλαδή, πολλοί βλέπουν ότι λύση είναι η επάνοδος στο μοντέλο κομματικού συστήματος της μεταπολίτευσης, ενώ δεν είναι αυτό η λύση. Το δεύτερο μεγάλο θέμα είναι το τραπεζικό σύστημα. Και το τρίτο μεγάλο ζήτημα είναι να συνεννοηθούμε επιτέλους, κάποια στιγμή μεταξύ μας, για το τι σημαίνει επενδύσεις, γιατί πιστεύω ότι υπάρχει πλήρης σύγχυση για το τι σημαίνει επενδύσεις και νομίζουμε ότι οι επενδύσεις είναι ορισμένες μεγάλες, εμβληματικές, άμεσες ξένες επενδύσεις, για τις οποίες γίνεται πολύς λόγος, ενώ, εάν δεν κινηθεί οριζόντια ο ελληνικός επιχειρηματικός κόσμος, εάν δεν γίνουν καταρχάς αντικαταστάσεις του επενδεδυμένου κεφαλαίου, εάν δεν επενδύσει η μεσαία και η μικρή επιχείρηση, εάν δεν υπάρξει χρηματοδοτούμενη ανάπτυξη –ίσως θα το διευκρινίσουμε αυτό στη συνέχεια– δεν μπορούμε να καλύψουμε το τεράστιο επενδυτικό έλλειμμα, το οποίο υπάρχει, το οποίο είναι δυστυχώς καταθλιπτικό.

Άρα, πρέπει η ανάλυσή μας να είναι πιο σύνθετη και πρέπει να μιλάμε και με πολύ μεγάλη σαφήνεια, να μη λέμε νέες κοινοτοπίες. Εάν μπούμε σε μία λογική να λέμε κάθε λίγο και λιγάκι τα ίδια πέντε στερεότυπα και τις ίδιες δέκα κοινοτοπίες σε όλες τις δημόσιες συζητήσεις, εντός και εκτός Βουλής και σε όλα τα fora, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να κινητοποιήσουμε την κοινωνία και την οικονομία γύρω από ένα πραγματικό εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης".