Αναρωτιέται, όμως, κανείς... Πώς μπορεί να σχεδιαστεί αξιόπιστη στεγαστική και φορολογική πολιτική όταν τα δηλωμένα ποσά απέχουν τόσο πολύ από την εικόνα που περιγράφουν οι ενοικιαστές; Και φυσικά πόσο αποτελεσματικοί είναι οι έλεγχοι στην αγορά μισθώσεων;
Ρητορικά τα ερωτήματα. Αλλωστε, η κυβέρνηση (λόγω εκλογών) αποφάσισε να μην εφαρμόσει καν την εξαγγελία της για υποχρεωτική καταβολή των μισθωμάτων σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
Όσο για το επιχείρημα ότι όσοι δεν θα δηλώσουν το ακριβές μίσθωμα δεν θα πάρουν ολόκληρη την επιστροφή ενοικίου έχει πάει περίπατο.
Η κυβέρνηση πίστευε (;) πως οι ιδιοκτήτες θα κάνουν το χατίρι στους ενοικιαστές και θα δηλωθούν ολόκληρα τα ποσά. Έλεγαν στα κανάλια ότι οι ενοικιαστές πλέον θα πιέζουν για να δηλώνονται τα ποσά ώστε να πάρουν την επιστροφή ενοικίου. Φαίνεται, όμως, ότι επικράτησε το «μερικά στην τράπεζα, μερικά στο χέρι», καθώς οι πολίτες ζουν με το φόβο των αυξήσεων. Δεν ρισκάρουν τη ρήξη με τους ιδιοκτήτες.
