Μιλάω για τη συλλογική πολιτική ευθύνη που υπάρχει. Να δεχτούμε πως ο κ. Τσιτουρίδης δεν ήξερε, το ΥΠΕΘΟ δεν ήξερε τους κινδύνους; Η τράπεζα της Ελλάδας δεν ήξερε; Είναι δικαιολογία πως ο έλεγχος της ΤτΕ είχε ατονήσει; Είχε καταργηθεί με νόμο ή όχι; Γιατί αν δεν είχε καταργηθεί τότε η ΤτΕ έπρεπε να κάνει τη δουλειά της, είτε ήταν αρεστή είτε όχι.

Αλλά ας υποθέσουμε πως είχε καταργηθεί. Τόσες υπηρεσίες, τόσα ικανά και καταρτισμένα στελέχη; Κανείς μα κανείς δεν βρέθηκε να πει έστω και σε φιλικό ή προσωπικό επίπεδο.. Τι πάτε να κάνετε βρε παιδιά; Ξέρετε για τα ρίσκα που παίρνετε; Είναι δυνατόν τα ΔΣ κάθε ταμείου, να γνωρίζουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτής της πολύπλοκης αγοράς; Εδώ, μέσα στις ίδιες τις επενδυτικές τράπεζες και τους χρηματιστηριακούς οργανισμούς, όσοι ασχολούνται με τα «ιδιαίτερα δομημένα προϊόντα» θεωρούνται elite.

Την ίδια ευθύνη έχουν και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις που εκπροσωπούνται στις διοικήσεις των ταμείων. Μπορεί μεν στο σκάνδαλο άλλα να τους είπανε και άλλα να κάνανε αλλά κόβω το κεφάλι μου πως η συντριπτική πλειοψηφία των διοικήσεων των ταμείων που καλούνται να αποφασίσουν έχει μαύρα μεσάνυχτα Γι’ αυτό είναι μεν θετικό βήμα πως τα μέλη των ΔΣ των Ταμείων να ελέγχονται και από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και την Τράπεζα της Ελλάδας, όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές και διαχειριστικές τους γνώσεις αλλά είναι άτολμο και ούτε είναι εύκολο να εφαρμοστεί

Πρέπει να προχωρήσει για όλα τα ταμεία χωρίς καμία καθυστέρηση με ανοιχτό διαγωνισμό και διαφανείς διαδικασίες είτε η πρόσληψη επενδυτικών συμβούλων ανεγνωρισμένου κύρους όσο και οι αναθέσεις διαχείρισης των διαθεσίμων.

Μόνο έτσι μπορεί κανείς να εγγυηθεί, εύρυθμη λειτουργία χωρίς παρατράγουδα. Και το κυριότερο μόνο έτσι μπορεί κανείς να εξασφαλίσει στο μέτρο του δυνατού, σταθερές αποδόσεις που είναι τόσο πολύτιμες αν θέλουμε να δημιουργήσουμε στιβαρούς ασφαλιστικούς οργανισμούς σε βάθος χρόνου

Τάκης Λαϊνάς