Όμως θα θέσω ένα ερώτημα:
Όταν όλη η φασαρία για το μετρό γίνεται παντού για το πράσινο. Όταν όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας και των γειτονικών δήμων υπόσχονται περισσότερο πράσινο. Όταν όλοι συμφωνούν ότι η Αθήνα χρειάζεται περισσότερους πνεύμονες πρασίνου σε όλες τις γειτονιές, όταν το ζητούμενο με τις ζέστες του καλοκαιριού είναι πάντα η σκιά και η δροσιά, γιατί οι αρχιτέκτονες που σχεδιάζουν τις πλατείες αυτές, έχουν τόσα λίγα δέντρα;
Καμία από τις πλατείες δεν είναι “πράσινη”, καμία δεν μπορεί να προσφέρει σκιά και δροσιά, καμία δεν μπορεί να θεωρηθεί “πνεύμονας” για την περιοχή. Όλες στηρίζονται στην “κατασκευή”, στα σκληρά υλικά, στο τσιμέντο, στο μάρμαρο, στην πέτρα. Τα λιγοστά δέντρα έχουν ρόλο διακοσμητικό, χρησιμοποιούνται για να διακοσμούν τη μακέτα, υπάρχουν απλώς και μόνο για να υπάρχουν, ώς άλλοθι.
Ίσως επειδή καλούνται να σχεδιάσουν τις πλατείες αρχιτέκτονες και όχι αρχιτέκτονες κήπων και κηπουροί. Όμως το ζητούμενο από τους πολίτες που ανησυχούν και διαμαρτύρονται, είναι το πράσινο, είναι οι κήποι. Αυτό θέλουν οι Αθηναίοι και η αλήθεια είναι ότι αυτό χρειάζεται η πόλη για πάρα πολλούς λόγους, κλιματικούς, ψυχολογικούς, αισθητικούς.
Όσο ωραία και αν είναι τα σχέδια αυτά - αν δεχτούμε ότι είναι ωραία- τελικά είναι τσιμεντένιες κατασκευές. Είναι κατασκευές με μεγάλο κόστος σε τσιμέντα και σίδερα, είναι έργα που λόγω κόστους βγάζουν “μίζες” (όχι φυσικά για τους αρχιτέκτονες που τις σχεδίασαν), είναι έργα που δίνουν στον αρχιτέκτονα την ικανοποίηση ότι το δικό του σχέδιο επιλέχτηκε, συνεπώς τον ανεβάζουν στην κλίμακα του κλάδου του σε ανώτερη θέση από άλλους, όμως το αποτέλεσμα είναι περισσότερο τσιμέντο στην πόλη και λιγότερο πράσινο. Είναι το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που ζητούν οι κάτοικοι, από αυτό που χρειαζόμαστε.
Ίσως πρέπει οι αρμόδιοι να αλλάξουν την περιγραφή των διαγωνσιμών. Αντί να ζητάνε σχέδια για πλατείες να ζητάνε σχέδια για κήπους και αντί αρχιτεκτόνων και κατασκευαστών να συμμετέχουν στους διαγωνισμούς αρχιτέκτονες κήπων, γεωπόνοι και κηπουροί. Και οι προδιαγραφές να ορίζουν ότι το πράσινο πρέπει να καλύπτει μεγάλο μέρος της πλατείας, πχ το 80% και όχι το 10% ή 20% που αφήνουν ατσιμέντωτο τα σχέδια που έχουν προκριθεί.