Όσο και να με απωθεί ο λαϊκισμός, μπαίνω στον πειρασμό να πω, ότι εκείνο, που δεν αντιλαμβάνεται (μάλλον ξεχνά) ο κ. Fehrenbach, είναι ότι ο κατασχεμένος πλούτος των Ελλήνων και των άλλων χωρών στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, συνέβαλε ως λάφυρο πολέμου στη διάσωση της χώρας του και των επιχειρήσεων της. Και αντί να επιδεικνύουν τουλάχιστον κάποια αναγνώριση, κάποιες γερμανικές επιχειρήσεις διέφθειραν με τις πρακτικές τους πολλούς πολιτικούς και κυβερνήσεις παγκοσμίως (επειδή βεβαίως και εκείνοι θέλησαν να διαφθαρούν). Δεν θα έπρεπε όμως να μιλούν έτσι. Διότι οι δηλώσεις αυτές είναι κατά τη γνώμη μου ανεδαφικές και δεν πιστεύω ότι εκφράζουν το σύνολο των Γερμανών επιχειρηματιών, ανεξάρτητα του τι εμφανίζει η έρευνα. Οι περισσότεροι εκ των οποίων γνωρίζουν ότι, ακόμα και σήμερα, οι Έλληνες καταναλωτές εξακολουθούν να αγοράζουν τα προϊόντα τους ενισχύοντας έτσι την οικονομία τους.
Και στο τέλος της ημέρας, δεν καταλαβαίνω σε τι θα ωφελήσει τους Γερμανούς επιχειρηματίες μια ενδεχομένη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη; Θα επανέλθουν για να αγοράσουν έναντι «πινακίου φακής» τον φυσικό μας πλούτο; Ή θα αποτελέσουμε αποικία των πλουσίων Γερμανών; Είναι δυνατόν να το πιστεύει κανείς αυτό; Τι είναι η Ελλάδα, Ουγκάντα;
Ανεξάρτητα από όλα αυτά τα ευφάνταστα σενάρια, σχολιάζοντας με ένα πρώην, επιτυχημένο στέλεχος και φίλο μου την άποψη του κ. Fehrenbach, ζήτησα τη γνώμη του. Μου είπε λοιπόν με στόμφο «κανονικά, οι Έλληνες καταναλωτές πρέπει να μποϋκοτάρουν τα γερμανικά προϊόντα». Η δήλωση του με έκανε να γελάσω, διότι όπως μου είχε πει νωρίτερα, μόλις είχε παραγγείλει τον εξοπλισμό της κουζίνας του από την Βosh. Είναι λοιπόν να απορεί κανείς με την υποκρισία ορισμένων. Αφήστε που δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν, ένα πρώην στέλεχος επιχείρησης να εκφράζει μια τέτοια επιπόλαια πρόταση, παρά το γεγονός ότι είναι πολλοί αυτοί που την συμμερίζονται. Και αυτό για δυο λόγους:
Πρώτον, διότι οι Έλληνες καταναλωτές, δεν πρόκειται ποτέ να υιοθετήσουν τέτοιες εχθρικές συμπεριφορές για τα γερμανικά και οποιασδήποτε άλλης προέλευσης προϊόντα. Δεν είναι τόσο ανώριμοι και αφελείς, όσο νομίζουν ορισμένοι.
Επίσης, διότι αν υποθέσουμε ότι τις υιοθετούσαν, τότε δεν θα διέφεραν από τον κ. Fehrenbach και την παράλογη άποψή του. Και θα οδηγούσαν πραγματικά στην έξοδο από την Ελλάδα, τις γερμανικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αυτή. Ο λαϊκισμός και οι ακραίες απόψεις είναι επικίνδυνες. Είναι άλλο να μποϋκοτάρεις επιχειρήσεις που σε περίοδο ύφεσης αυξάνουν τις τιμές πώλησης των προϊόντων τους, και άλλο να μποϋκοτάρεις προϊόντα και επιχειρήσεις μιας χώρας, διότι κάποιοι κάνουν παράλογες και ανεύθυνες δηλώσεις.
Σε μια ελεύθερη αγορά, καμιά επιχείρηση δεν «στρίβει» το χέρι των καταναλωτών για να τους αναγκάσει να αγοράζουν τα προϊόντα της (αν και αυτό δεν ισχύει για τα κράτη και χρησιμοποιείται σαν όρος «βλ. αντισταθμιστικά οφέλη» προκειμένου να πωλούν τα εξοπλιστικά τους συστήματα). Στην περίπτωση, όμως, της ελεύθερης αγοράς πρόκειται για θέμα επιλογής των καταναλωτών.
Και δεύτερον, ο καθένας που σπεύδει να εκφράσει τέτοιες απόψεις, ας σκεφτεί πρώτα ότι στις γερμανικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας εργάζονται Έλληνες, οι οποίοι θα κινδύνευαν να μείνουν στο δρόμο αυξάνοντας ακόμα περισσότερο τις στρατιές των ανέργων. Οι απόψεις αυτές είναι παράλογες και ανεδαφικές. Πέραν των οποιωνδήποτε άλλων συμφερόντων που, ενδεχομένως, εξυπηρετούν είναι και επικίνδυνες. Και ικανοποιούν μόνο την αυταρέσκεια όσων τις εκφράζουν επιδιδόμενοι σε μεγαλόστομες λαϊκίστικες φανφάρες, που στοχεύουν να ξυπνήσουν γενικότερα αισθήματα του παρελθόντος στους Έλληνες.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.