Η παρακεταμόλη είναι η δραστική ουσία του Tylenol, ενός από τα πιο διαδεδομένα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα παγκοσμίως.

«Το να παίρνετε Tylenol δεν είναι καλό», δήλωσε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια επίσημης ενημέρωσης στον Λευκό Οίκο, όπως μεταδίδουν αμερικανικά μέσα.

Στο Οβάλ Γραφείο, πλάι του βρέθηκαν ο Υπουργός Υγείας Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, ο Επικεφαλής της FDA Μάρτι Μακάρι, ο Διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας Τζέι Μπατατσάρια και ο Διοικητής των Κέντρων Medicare & Medicaid Μεχμέτ Οζ.

Ο Τραμπ και ο Κένεντι ανέφεραν πως ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) θα προχωρήσει σε αλλαγή των οδηγιών στις συσκευασίες παρακεταμόλης, προειδοποιώντας για «πολύ αυξημένο κίνδυνο αυτισμού».

Ο πρόεδρος πρότεινε στις εγκύους να περιορίσουν τη χρήση του φαρμάκου, εκτός αν αντιμετωπίζουν υψηλό πυρετό. «Αντέξτε όσο μπορείτε. Παλέψτε όσο δεν πάει για να μην το πάρετε», δήλωσε.

Παραπλανητικές οι δηλώσεις Τραμπ – Τι λένε οι εταιρείες και η επιστήμη

Ωστόσο, η παρακεταμόλη θεωρείται εδώ και δεκαετίες το ασφαλέστερο αναλγητικό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Άλλα φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη ή η ασπιρίνη συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών.

Οι δηλώσεις βασίστηκαν σε πρόσφατη ανασκόπηση ερευνών, που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Mount Sinai και του Harvard με χρηματοδότηση του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (NIH). Η μελέτη ανέφερε ότι υπάρχει «συσχέτιση» μεταξύ έκθεσης στην παρακεταμόλη κατά την εγκυμοσύνη και αυξημένων πιθανοτήτων εμφάνισης νευροαναπτυξιακών διαταραχών, αλλά δεν αποδεικνύει αιτιακή σχέση με τον αυτισμό.

Η κατασκευάστρια εταιρεία του Tylenol, Kenvue, απάντησε με δική της ανακοίνωση την Κυριακή, αμφισβητώντας πλήρως οποιονδήποτε συσχετισμό.

«Η ανεξάρτητη, αξιόπιστη επιστήμη δείχνει ξεκάθαρα ότι η παρακεταμόλη δεν προκαλεί αυτισμό. Διαφωνούμε κάθετα με οποιονδήποτε ισχυρισμό περί του αντιθέτου και ανησυχούμε βαθύτατα για τον κίνδυνο που δημιουργείται για τις εγκύους», ανέφερε η εταιρεία.

Σύμφωνα με ειδικούς, οι αιτίες του αυτισμού είναι πολλαπλές και η αύξηση στις διαγνώσεις σχετίζεται κυρίως με τη βελτίωση των διαγνωστικών εργαλείων. Ο Ρόμπερτ Κένεντι απέρριψε τη συγκεκριμένη άποψη, υποστηρίζοντας ότι «έχουν γίνει πολλές μελέτες που την καταρρίπτουν πλήρως».

Ο πρώην επικεφαλής του FDA, Σκοτ Γκότλιμπ, δήλωσε στο CNBC ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρη απόδειξη σύνδεσης του Tylenol με τον αυτισμό, αλλά το θέμα αξίζει περαιτέρω μελέτης.

Οι… «συμβουλές» Τραμπ για τα παιδικά εμβόλια

Ο Τραμπ έκανε επιπλέον έκκληση για καθυστέρηση και διαχωρισμό των παιδικών εμβολίων, αναφερόμενος στη σύσταση της Επιτροπής Εμβολιασμών (ACIP) να μην προτείνει πλέον τον συνδυασμένο εμβολιασμό MMRV (ιλαρά, παρωτίτιδα, ερυθρά, ανεμοβλογιά).

«Καλύτερα να τα κάνεις σε 4 ή 5 δόσεις σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αντί για όλα μαζί», είπε.

Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, ο επικεφαλής της FDA, Μακάρι, ανακοίνωσε επίσης την πρόθεση της κυβέρνησης να προωθήσει τη χρήση της λευκοβορίνης, ενός παράγωγου του φυλλικού οξέος, ως συμπληρωματική θεραπεία για τον αυτισμό. Μάλιστα, ανακοινώθηκε η επαναφορά του εγκεκριμένου σκευάσματος Wellcovorin από τη GlaxoSmithKline, που είχε αποσυρθεί από την αγορά το 1999.

Ωστόσο, έντονες αντιδράσεις προκάλεσαν οι ανακοινώσεις σε επιστημονικούς και ιατρικούς κύκλους.

Η Εταιρεία Μητρικής-Εμβρυϊκής Ιατρικής (SMFM) τόνισε πως καμία μελέτη δεν αποδεικνύει αιτιακή σχέση μεταξύ παρακεταμόλης και αυτισμού ή ΔΕΠΥ. Ανέφερε επίσης πως είναι απαραίτητη η συνέχιση της έρευνας, αλλά χωρίς βιαστικά συμπεράσματα.

Ο πρόεδρος του Αμερικανικού Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (ACOG), Στίβεν Φλάισμαν, χαρακτήρισε τις δηλώσεις Τραμπ «ανεύθυνες» και «παραπλανητικές» για τις εγκύους.

«Σε πάνω από δύο δεκαετίες ερευνών, καμία αξιόπιστη μελέτη δεν έχει καταλήξει ότι η χρήση παρακεταμόλης προκαλεί αυτισμό», τόνισε.

Σε σχετική ερώτηση, ο Τραμπ απάντησε: «Χρηματοδοτούνται από διάφορες ομάδες. Ίσως έχουν δίκιο, αλλά δεν νομίζω. Τα δεδομένα δεν τους δικαιώνουν».

Τέλος, η Συμμαχία Επιστημόνων για τον Αυτισμό καταδίκασε τόσο τον ισχυρισμό για σύνδεση παρακεταμόλης-αυτισμού όσο και την προώθηση της λευκοβορίνης, τονίζοντας πως οι κλινικές μελέτες είναι λίγες, μικρής κλίμακας και χαμηλής ποιότητας.