Η ανακοίνωση της σουηδικής Ακαδημίας αναφέρει πως το έργο της Κάρσον βρίσκεται σε παιχνιδιάρικο διάλογο με την κλασική παράδοση και τελικά έχει δημιουργήσει νέες μορφές για τη σύγχρονη λογοτεχνία.

Η Κάρσον δημοσίευσε μια σειρά από αξιοσημείωτα έργα κατά τη δεκαετία του 1990. Ανάμεσά τους βρίσκεται το «The Glass Essay», που περιλαμβάνεται στη συλλογή Glass, Irony, and God (1995), ένα έργο που αναδεικνύει τις δυνατότητες του εκτενούς ποιήματος, όπου τα όρια ανάμεσα στα λογοτεχνικά είδη μοιάζουν να θολώνουν.

Την ίδια δεκαετία κυκλοφόρησε και ένα ακόμη έργο, το οποίο συχνά θεωρείται το σημαντικότερο της Κάρσον, με τίτλο Autobiography of Red: A Novel in Verse (1998). Σε όλη τη συγγραφική της πορεία, η Κάρσον εξερευνά με ανάλαφρο τρόπο τις δυνατότητες της γραφής, μια διαδικασία μέσα από την οποία το λογοτεχνικό σκίτσο έχει αποκτήσει ιδιαίτερη αξία για την ίδια.

Οι συνεργασίες της με εικαστικούς καλλιτέχνες και χορογράφους, καθώς και με σκηνοθέτες όπερας και θεάτρου, καταδεικνύουν την ελευθερία με την οποία αντιμετωπίζει τις λογοτεχνικές προσδοκίες και τα καθιερωμένα συστήματα κανόνων. Σε αυτήν ακριβώς την ελευθερία οφείλεται η εξαιρετική σημασία που έχει αποκτήσει το έργο της, από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα, για τη διεθνή καλλιτεχνική και λογοτεχνική σκηνή.