Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν, Εσμαΐλ Μπαγκάι, αναφέρθηκε στο θέμα κατά την εβδομαδιαία συνέντευξη Τύπου, υποστηρίζοντας ότι τόσο το περιεχόμενο των δηλώσεων του Αμερικανού αξιωματούχου όσο και το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο αυτές διατυπώθηκαν εντάσσονται, κατά την ιρανική πλευρά, σε μια ευρύτερη προσπάθεια διαμόρφωσης αντιλήψεων.
«Οι δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα και η επιλογή αυτού του πλαισίου από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών πρέπει να θεωρηθούν μέρος του “γνωστικού πολέμου” των ΗΠΑ», δήλωσε ο Μπαγκάι.
Όπως υποστήριξε, «η παρουσίαση μιας διαστρεβλωμένης εικόνας των ιστορικών γεγονότων, προκειμένου να δικαιολογηθεί η πολεμοκάπηλη στάση της Αμερικής, είναι επικίνδυνη και συνιστά αδικία απέναντι στην ελληνική κουλτούρα και τον πολιτισμό».
Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών πρόσθεσε ότι, κατά την άποψή του, ο Ρούμπιο αναγνώρισε άθελά του ορισμένες ιστορικές πραγματικότητες.
«Φυσικά, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών παραδέχθηκε άθελά του ορισμένες πραγματικότητες: ότι το Ιράν, ως έννοια, ιδέα και ήθος, έχει αντέξει στο πέρασμα χιλιάδων ετών», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η αναφορά του Ρούμπιο στην καταστροφή της Αθήνας
Οι δηλώσεις του Ιρανού αξιωματούχου αφορούν την ομιλία που εκφώνησε ο Μάρκο Ρούμπιο από την Πνύκα, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα, έχοντας στο φόντο τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης.
Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας αναφέρθηκε εκτενώς στους ελληνοπερσικούς πολέμους, εστιάζοντας στην καταστροφή της Αθήνας από τις δυνάμεις του Πέρση βασιλιά Ξέρξη το 480 π.Χ. Παρουσίασε το ιστορικό αυτό γεγονός ως παράδειγμα της ανθεκτικότητας του δυτικού πολιτισμού απέναντι σε εξωτερικές απειλές.
«Οι Πέρσες λεηλάτησαν τους ναούς, έκαψαν τα ιερά και ισοπέδωσαν την Ακρόπολη», δήλωσε ο Ρούμπιο, αναφερόμενος στη συνέχεια στην επιστροφή των Αθηναίων και στην ανοικοδόμηση της πόλης, με ιδιαίτερη μνεία στην οικοδομική δραστηριότητα που αναπτύχθηκε κατά την εποχή του Περικλή και στην κατασκευή του Παρθενώνα.
Στην ομιλία του, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών συνέδεσε τις ιστορικές αναφορές με τις σύγχρονες γεωπολιτικές εξελίξεις, στρέφοντας την κριτική του κατά του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν, το οποίο βρίσκεται στην εξουσία από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.



