Αναφερόμενος στις ημέρες της θητείας του, κατέθεσε ότι όταν οι μοναχοί Εφραίμ και Αρσένιος του ζήτησαν να αγοράσει το υπουργείο Οικονομικών ακίνητα της Μονής αρνήθηκε. Αρνητική ήταν επίσης η απάντησή του όταν οι δύο μοναχοί ζήτησαν την συναίνεσή του στην ανταλλαγή εκτάσεων της Βισθωνίδας με ακίνητα αρμοδιότητας του υπουργείου Οικονομικών.
Ο πρώην υφυπουργός υποστήριξε ότι όλες οι ενέργειές του ήταν σύμφωνα με το νόμο και με βάση τα όσα γνωμοδότησαν τα αρμόδια όργανα. Ο ίδιος - όπως είπε - αποδέχθηκε το «ομόφωνο» αποτέλεσμα της «αναπομπής» που έγινε επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, τήρησε την νομιμότητα, «όπως θα έκανε οποιοσδήποτε υπεύθυνος πολιτικός άνδρας στο πλαίσιο ενός συντεταγμένου κράτους». Θύμισε στα μέλη της Επιτροπής πως «έθεσε το θέμα στην αγόρευσή του στη Βουλή ο Απόστολος Κακλαμάνης, όταν είπε πως δεν μπορεί να ενοχοποιείται η αποδοχή επίσημων και ομόφωνων γνωμοδοτήσεων των αρμόδιων από τον νόμο οργάνων».
Πρόσθεσε μάλιστα ότι την ίδια αποδοχή της γνωμοδότησης εδώ και έξι χρόνια δεν την ανακάλεσε κανείς υπουργός, ούτε της ΝΔ, ούτε του ΠΑΣΟΚ. Ακόμη ο κ. Δούκας επισήμανε ότι ουδέποτε υπήρξε μαρτυρία, κατάθεση ή έγγραφη απόδειξη η οποία να τον διαψεύδει και να τον επιβαρύνει με οποιοδήποτε τρόπο.
Στο σημείο της κατάθεσής του, που αναφέρθηκε στο τι γνώριζε η κυβέρνηση της ΝΔ, ο κ. Δούκας είπε: «Το Μέγαρο Μαξίμου γνώριζε την πορεία της υπόθεσης αφού τον Ιούνιο του 2004 μου τηλεφώνησε ο κ. Γιάννης Αγγέλου, διευθυντής του γραφείου του Πρωθυπουργού και μου ζήτησε να εξετάσω κατά προτεραιότητα τη γνωμοδότηση το Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων. Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα για την υπόθεση και για την ύπαρξη της Μονής. Εξέλαβα το τηλεφώνημα όχι ως παρέμβαση αλλά ως ενδιαφέρον για τη μη καθυστέρηση του κυβερνητικού έργου. Ουδέποτε μου ζητήθηκε -και ούτε θα μπορούσε να μου ζητηθεί- να κάνω κάτι παράνομο ή παραβατικό».
Τέλος σε ότι αφορά «την παράλειψή του από τα ψηφοδέλτια της ΝΔ στις τελευταίες εθνικές εκλογές», ο πρώην υφυπουργός, ανέφερε: «Υπήρξα θύμα του τότε κλίματος σκανδαλολογίας και θυσιάσθηκα ως εύκολη Ιφιγένεια που δεν διατηρούσε εκλεκτικές σχέσεις με το τότε οικοσύστημα Μαξίμου. Έπρεπε να πέσουν οι προβολείς σε κάποιον για να μην πέσουν σε άλλους, πιο κομματικά προνομιούχους. Πλήρωσα την άρνησή μου να διευκολύνω την ανταλλαγή -παραχώρηση δημοσίων κτημάτων του υπουργείου Οικονομικών στη Μονή Βατοπαιδίου με αποτέλεσμα να προκαλέσω ισχυρά πρόσωπα επιρροής. Παρά τα όσα μου έσερναν διάφοροι αρουραίοι της εξουσίας, όχι μόνο δεν πλήγωσα την παράταξη αλλά σήκωσα και βάρη που δεν μου ανήκαν».
