Ο νούμερο ένα εχθρός είναι το φαινόμενο της υδρολίσθησης. Είναι το φαινόμενο αυτό, που η πρόσφυση των ελαστικών μειώνετε αισθητά, όταν ανάμεσα στο ελαστικό και το δρόμο δημιουργηθεί ένα «φιλμ» νερού, που ο έλεγχος απώλειας του αυτοκινήτου είναι πλέον γεγονός. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι σε περίπτωση υδρολίσθησης θα πρέπει να μειώσουμε την ταχύτητα, ώστε να ανακτηθεί η πρόσφυση. Κατά μέσο όρο ένα ελαστικό ενός μικρομεσαίου ΙΧ καλείται να αποβάλει έως και 25 λίτρα νερού το δευτερόλεπτο.
Αν αυτό «παραβιαστεί», όπως σε περίπτωση υψηλών ταχυτήτων, τότε, χάνεται κάθε επαφή του ελαστικού με τον δρόμο. Εξίσου σημαντικό, η κατάσταση των ελαστικών. Τα φθαρμένα ελαστικά αυξάνουν την απόσταση ακινητοποίησής σας έως και 10 μέτρα με ταχύτητα 80 χιλιόμετρα την ώρα σε βρεγμένο δρόμο σε σχέση με ένα καινούργιο ελαστικό.
Έτσι, αν ένα καινούργιο ελαστικό απαιτεί 29,5 μέτρα για να ακινητοποιηθεί, τότε, ένα φθαρμένο ελαστικό ( με βάθος πέλματος 1,6 χιλιοστά, δηλαδή το πιο ελάχιστο) απαιτεί 39, 5 μέτρα. Σε περίπτωση βροχής αυτομάτως θα πρέπει να αυξήσουμε και την απόσταση από τα προπορευόμενα οχήματα αφού η απόσταση ακινητοποίησης σε περίπτωση φρεναρίσματος αυξάνεται και σχεδόν διπλασιάζεται.
