Τώρα, είναι πιο σουρεάλ ο ευγενής πόθος για το επόμενο σαραντάρι ή ότι κάποιο επικοινωνιακό επιτελείο σε συνεργασία, ίσως, με κάποια εταιρεία μάρκετινγκ και μπόλικο ΑΙ σκέφτηκε ότι μία καμπάνια του είδους στα μέσα μεταφορά είναι καλή ιδέα; Τίποτα απ’ τα δύο. Το απολύτως σουρεάλ είναι ότι κάποιο επικοινωνιακό επιτελείο σε συνεργασία, ίσως, με κάποια εταιρεία μάρκετινγκ και μπόλικο ΑΙ σκέφτηκε πως με μία καμπάνια του είδους στα μέσα μεταφοράς μπορεί να έρθει το επόμενο σαραντάρι.

Κατά τα λοιπά, οι ευγενείς πόθοι κι οι υψηλοί στόχοι είναι απολύτως ευπρόσδεκτοι – και ποιος δεν έχει; – ενώ οι απόπειρες ψυχικής ανάτασης και συσπείρωσης του εκλογικού κοινού απολύτως απαραίτητες. Ούτως ή άλλως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έκανε τίποτα περισσότερο παρά να ορίσει το φάσμα εντός του οποίου φιλοδοξεί να κινηθεί: με ένα τουλάχιστον εικοσπεντάρι θα είμαστε (θα είναι, δηλαδή) ασφαλής· με ένα το μέγιστο σαραντάρι θα είναι θριαμβευτής. Όλα καλά κι όλα ωραία.

Οι φανερές κι οι κρυφές

Οι δημοσκοπήσεις, φυσικά, έχουν άλλη άποψη. Για την ακρίβεια, είναι μάλλον σαν τον διπρόσωπο Ιανό· εξαρτάται από ποια γωνία θα τις κοιτάξεις, ποιος τις έχει παραγγείλει και για ποια χρήση.

Επί παραδείγματι, η Interview αυτής της εβδομάδος έβγαλε τη ΝΔ πρώτη με 30% κι άφησε ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ να κονταροχτυπιούνται για τη δεύτερη θέση, με 15,4% και 14,3% αντιστοίχως (αποδυναμωμένα έκαστα κατά 0,3% σε σχέση με δύο βδομάδες πριν).

Απ’ την άλλη, σύμφωνα μ’ ένα νόστιμο παραπολιτικό που έφτασε στ’ αυτιά μας, δύο άλλες δημοσκοπικές εταιρείες – απ’ τις επιφανέστερες – διενήργησαν δύο μυστικές δημοσκοπήσεις για λογαριασμό «γαλάζιων» βουλευτών. Τα αποτελέσματα, που βγήκαν φρέσκα και σπαρταριστά μέσα στην εβδομάδα, αποκαλύπτουν τα εξής: η ΝΔ δεν κόβει το νήμα του 25% και οι έσχατοι έσονται δεύτεροι, με το ΠΑΣΟΚ να «κλέβει» το δεκαπεντάρι της ΕΛΑΣ και να της αφήνει το δικό του δωδεκάρι.

Εάν όλα τούτα ευσταθούν, οι πρόσφατες απόπειρες του πρωθυπουργού να μετρήσει το ύψος της επικείμενης – επιθυμητής – επιτυχίας του, αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Τα καλά νέα

Εν τω μεταξύ, στη Χαριλάου Τρικούπη ακούγεται πως τα καλά νέα δεν τους συγκινούν όλους εξίσου. Βέβαια, και ούτε κι ο κάματος είναι ο ίδιος. Κατά τις διαρροές, ούτε κι η συμμετοχή στα κλιμάκια, τις εκδηλώσεις και τα λοιπά κομματικά πράγματα ή η διάθεση να ακολουθηθεί με ζέση η γραμμή της ηγεσίας.

Εν ολίγοις, κάποιοι ελέγχονται – και ψέγονται απ’ τους συντρόφους – για την παραταξιακή τους συνείδηση· κι καμπάνα δεν χτυπάει για όσους το ’χουν τούμπανο, όπως γνωστοί παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης ας πούμε, αλλά για τους άλλους που το ’χουν κρυφό καμάρι.

Ένας εξ αυτών ανταποκρίθηκε προσφάτως σε κάλεσμα Αθηναίων και, παρά την αδιαμφισβήτητη ευγένεια και προσήνειά του, δεν εντυπωσίασε για την κομματική του ζέση. Αντιθέτως, φάνηκε κάπως χλιαρός απέναντι στην ηγεσία, παρατηρήθηκε πως απέφευγε να τοποθετηθεί με σαφήνεια και δεν υπερασπίστηκε με πάθος τον αγώνα για την πολυπόθητη πρωτιά. Την ίδια περίπου στάση λέγεται πως τηρεί και σε ιδιωτικές συναντήσεις ή μίνι σουαρέ που διοργανώνει στα προάστεια – παρότι εκτός της εκλογικής του περιφέρειας – δίνοντας την εντύπωση πως μία ζαριά του απέμεινε και θέλει να φέρει εξάρες.

Εάν βέβαια όλα τούτα ευσταθούν, έρχονται και δένουν με την οσμή μπαρουτιού που κατά καιρούς αναδύεται από την Χαριλάου Τρικούπη. Απ’ την άλλη, και πού δεν υπάρχουν καπετανάτα – κι ιδίως σε τόσο ταραγμένες εποχές; Όσο οι κόνξες μένουν εντός των τειχών, μικρό το κακό.

Η απόσυρση

Αντιθέτως, τα «γαλάζια» τείχη – ήτοι η «γαλάζια» γραμμή Μαζινό – αυτήν την εβδομάδα αποδείχτηκαν κομμάτι διάτρητα κι η ΝΔ βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να τα μαζέψει και να υπαναχωρήσει δια στόματος του πολύ Δημήτρη Μαρκόπουλου. Δια του κατάλληλου στόματος, δηλαδή, γιατί δεν έχουν όλοι την ίδια τόλμη, αρετή και θάρρος να διαστρέφουν μία προφανή ήττα σε μεγαλειώδη νίκη.

«Για να μην υπάρχει καμία δικαιολογία από εσάς, αποσύρουμε το άρθρο 23 και σας πετάμε το γάντι. Θα ψηφίσετε τα υπόλοιπα άρθρα; Έχετε το θάρρος; Σας προκαλούμε. Σας προκαλούμε να τοποθετηθείτε. Έχετε πολιτικό θάρρος; Επιλέξτε», είπε ο Μαρκόπουλος, προσπαθώντας να διαστρέψει τους ρόλους θύματος και θύτη, σ’ ένα κρεσέντο ειλικρινούς κι ανυπόκριτου gaslighting. Αναγκαστικό χρέος, άλλωστε, αφού πρέπει κάπως να δικαιωθεί και το «δεν υπάρχει αντιπολίτευση στον τόπο» ή το «ένα μόνο άξιο κόμμα υπάρχει, το κυβερνών».

Κατά το ΠΑΣΟΚ, βέβαια, το πάρτυ δεν τελείωσε ακόμα, αφού αξιώνει την κατάργηση παρόμοιας διάταξης με την αποσυρθείσα που διευκολύνει το φιλανθρωπικό έργο των servicers, προαναγγέλλοντας νομοθετικές πρωτοβουλίες. Από βδομάδα, λοιπόν, τα σπουδαία.

Μεταξύ αυτών, και η μεγάλη κινητικότητα στο κυβερνητικό μετερίζι, με δύο συνεδριάσεις πριν ακόμη προλάβει καλά-καλά να λαλήσει ο πετεινός τη Δευτέρα· υπουργικό γεμάτο τελευταίες εκκρεμότητες και Εκτελεστική Γραμματεία γεμάτη οδηγίες προς ναυτιλλομένους για την εκπλήρωση του εκλογικού στόχου. Κι ίσως μια ακόμη ευκαιρία του Κωνσταντίνου Κυρανάκη να λάμψει, μετά το αλησμόνητο «πάμε, λοιπόν, κρατώντας πάντα ψηλά τη γαλανόλευκη» την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του.

Οι προσθήκες

Το αυτό – να λάμψουν – ευχόμαστε και στα νέα μέλη της ΕΛΑΣ Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και (μάλλον) Μίλτο Ζαμπάρα· ανθρώπους φρέσκους, αμόλυντους από τη σκουριά της πολιτικής, γεμάτους ιδέες, πάθος και όραμα για ένα καλύτερο «αύριο».

Κι οι αποχωρήσεις

Και τα καλύτερα ευχόμαστε σε όσα κυβερνητικά στελέχη αδημονούσαν για την ημέρα που η Λάουρα Κοβέσι θα έκλεινε πίσω την πόρτα της στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η μέρα αυτή ήρθε κι η Κοβέσι φεύγει, αφήνοντάς μας με τη γλυκιά ανάμνηση πως στην Ελλάδα συνέβη «η πιο απροκάλυπτη προσπάθεια εκφοβισμού της EPPO»· αλλά τώρα με λαϊκισμούς θα ασχολούμαστε;

Υ.γ. Το «Φωνάζει ο κλέφτης» πρότεινε αυτήν την εβδομάδα ο Αλέξης Τσίπρας· εμείς ας πάμε με τη «Μέρα της Μαρμότας». Και βλέπουμε…