Τους τελευταίους δύο μήνες έντασης, στην κορυφή του πολιτισμένου διαλόγου που αντιτίθεται στο Προεδρικό Διάταγμα 85/2022, τοποθετώ το επιχείρημα του αναπληρωτή καθηγητή του τμήματος Θεατρικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γρηγόρη Ιωαννίδη. Ο κ. Ιωαννίδης – (και) ένας εκ των παραιτηθέντων καθηγητών στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου – σημείωνε πως το ΠΔ αντανακλά μια στερεοτυπική αντίληψη για το «τι σημαίνει ηθοποιός», η οποία έλκει την καταγωγή της από την δεκαετία του ’50 και του ’60.
Σύμφωνα με αυτήν ο/η ηθοποιός δεν κατοχυρώνεται στην κοινωνική συνείδηση ως επάγγελμα· ή τουλάχιστον ως ‘σοβαρό’, ευυπόληπτο επάγγελμα. Πόσες κοινές ιστορίες δεν έχουν μοιραστεί πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριες μεγαλύτερων γενεών, μιλώντας για τον αντίκτυπο που είχε η απόφαση τους να γίνουν ηθοποιοί στο οικογενειακό τους περιβάλλον ή τον στενό τους περίγυρο, εκπορευόμενες από αυτόν τον άκρατο συντηρητισμό;
Περισσότερα στο monopoli.gr