Ο Μαρκ Ρέιβνχιλ δεν είναι άγνωστος στο ελληνικό κοινό. Απεναντίας, κατά τις πρώτες του επαφές με αυτό, προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων. Είχε προηγηθεί «Ο Φάουστ είναι νεκρός», όταν ο Θωμάς Μοσχόπουλος θα ανέβαζε στον Εξώστη του Αμόρε το «Shopping and fucking» (1997). Με ωμή, μηδενιστική γλώσσα, χαρακτηριστικό δείγμα της βρετανικής σκηνής του «In yer face theater», ο Ρέιβενχιλ παρουσίαζε τότε μια κοινωνία σε πτώση αξιών, την θέση των οποίων καλπάζοντας – βρισκόμασταν στα μέσα των 90s εξάλλου – έπαιρνε η καπιταλιστική μανία της κατανάλωσης. Τα χρόνια πέρασαν, ο Ρέιβενιχλ ανέβηκε ξανά – Θέατρο του Νέου Κόσμου, 2002 και «Τολμηρές πολαρόιντ» – και πάλι με οριακούς, απολιτίκ ήρωες στο επίκεντρο και πάλι με κοινωνικο-πολιτικό σχόλιο.
Περισσότερα στο monopoli.gr