Στα πόδια του θρονιάζεται ένα αρχοντικό κυνηγόσκυλο, η Άλμα – χορτασμένη από τα μπισκότα που έκλεψε τεχνηέντως, λίγα λεπτά νωρίτερα, από το μπολ. Την χαϊδεύει με τρυφερότητα. Πίσω από το γραφείο του, μια στοίβα βιβλία. Στην κορυφή τους προβάλλει ένα ογκώδες χειρόγραφο.
Είναι το τελικό κείμενο της, άτιτλης για την ώρα, αυτοβιογραφίας του. Μου το δείχνει και γελάει. «Ο Τσέχωφ λέει πως ‘η συντομία είναι η αδερφή του ταλέντου’. Δες και βγάλε συμπεράσματα» αυτοσαρκάζεται.
Ο Στάθης Λιβαθινός ετοιμάζεται να μοιραστεί (από τις εκδόσεις Πατάκη) μια συλλογή στιγμών από τη ζωή και το έργο του γιατί, όπως λέει, ένιωσε την ανάγκη καταγραφής μιας αυτογνωσίας. Βεβαίως, η αυτοβιογραφία του δεν είναι δείγμα κάποιας συγκυρίας παύσης ή διάθεσης ρετροσπεκτίβας. Απεναντίας.
Διαβάστε περισσότερα στο Monopoli.gr.
