Ήταν στην αγκαλιά της μάνας της, όταν ανέβηκε στους πρόποδες του Ψηλορείτη, στο χωριό του πατέρα της. Εκεί, νήπιο ακόμα, θα γινόταν η αφορμή ώστε η μητέρα της να υπομείνει προσβλητικά σχόλια από γυναίκες συγγενείς του συζύγου της. Την κατηγορούσαν καθώς, η Εύα (η Εύα Νάθενα) ήταν το δεύτερο κορίτσι που έφερνε στον κόσμο. Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια, ώστε η μητέρα της, Μαρία, να εκμυστηρευτεί στην έφηβη πια κόρη της, εκείνο το αποτρόπαιο συμβάν. Και να της μεταφέρει άθελα της – όπως εκείνη το ονομάζει σήμερα – το διαγενεακό τραύμα.
Η διακεκριμένη σκηνογράφος και ενδυματολόγος στην πρώτη της σκηνοθεσία για τον κινηματογράφο, μιλά για τα κακοποιητικά αντισώματα της ελληνικής κοινωνίας.