“Petrichor” (ή πετριχώρ στα ελληνικά) ονομάζεται η μυρωδιά που αναδύεται από το έδαφος όταν πέφτουν πάνω του οι σταγόνες της βροχής. Σε κάποιους αυτή η μυρωδιά αποπνέει ηρεμία, γαλήνη, μάλλον γιατί τους καθησυχάζει πως η μπόρα τελείωσε. Σε άλλους προκαλεί μελαγχολία ή και νοσταλγία για τις ηλιόλουστες ημέρες που είχαν προηγηθεί. Πάντως, το σίγουρο είναι ότι μετά τη βροχή, εκείνη τη στιγμή που ο πετριχώρας κάνει αισθητή την παρουσία του, είναι που συνειδητοποιείς ότι τα σύννεφα έχουν εξαφανιστεί, το φεγγάρι ή ο ήλιος έχουν βγει και η μελαγχολία δίνει τη θέση της στη ζεστασιά. Αυτό ακριβώς τυχαίνει να βιώνω αυτή τη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο και ακούω – για πολλοστή φορά – στα ακουστικά μου τον νέο δίσκο του Ανδρέα Πολυζωγόπουλου, “Petrichor”. Μόλις έχει σταματήσει η επίμονη βροχή, τα χρώματα του ουράνιου τόξου αρχίζουν να αχνοφαίνονται στον ουρανό – κι εγώ ανυπομονώ να ανοίξω τα παράθυρα για να συναντήσω το πιο νοσταλγικό άρωμα της φύσης.
16:20 - 31 Ιαν 2024
Μυρίζοντας τη βροχή με όχημα την ελληνική jazz στα καλύτερα της – Ακούσαμε το Petrichor του Ανδρέα Πολυζωγόπουλου
Ο νέος δίσκος του Ανδρέα Πολυζωγόπουλου είναι η ιδανική παρέα για τις βροχερές αυτές ημέρες – και μία υπενθύμιση ότι η ελληνική jazz σκηνή έχει πολλά να δώσει.