Τα ταξίδια με πλοία όπως ο Τιτανικός δεν ήταν ωστόσο κρουαζιέρες αναψυχής όπως πιστεύεται, αλλά για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, ήταν ο μόνος τρόπος ώστε να φτάσουν από τη μία ήπειρο στην άλλη και να προσπαθήσουν να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Οι ημέρες που περίμεναν για να φτάσουν και να ξαναπατήσουν στεριά ήταν πολύ διαφορετικές σε σχέση με εκείνες που είχαν οι εύποροι ταξιδιώτες.
Οι θέσεις στα υπερωκεάνια χωρίζονταν ανάλογα με την οικονομική τάξη. Και για τους επιβάτες της πρώτης θέσης, η ζωή πράγματι σε αυτά ήταν ονειρική. Τα πολυτελή υπερατλαντικά ταξίδια έφτασαν στο ζενίθ τους, με τις βρετανικές εταιρείες Cunard και White Star Line και τη γαλλική εταιρεία Compagnie Générale Transatlantique (CGT) να είναι εκείνες που τότε κυριαρχούσαν στο νερό.
Διαβάστε περισσότερα στο penna.gr