Είναι βέβαιο πλέον ότι οι διθυραμβικές επισημάνσεις για “εντυπωσιακή πρόοδο” στην εφαρμογή του Μνημονίου, που είδαμε στην πρώτη έκθεση αξιολόγησης, τον περασμένο Σεπτέμβριο αποτελούν παρελθόν. Οι εκπρόσωποι της Τρόικα θα αρκεστούν πλέον στο να εκφράσουν απλώς την ικανοποίησή τους για όσα επιτεύχθηκαν το δεύτερο εξάμηνο του 2010, χωρίς να λείπουν και οι προειδοποιητικοί “αστερίσκοι” που θα καθιστούν αμφίβολη την καταβολή της τέταρτης δόσης του δανείου που αναμένουμε τον Μάρτιο. Ακόμη και η τρίτη δόση (αυτή του Δεκεμβρίου που αναβλήθηκε για Γενάρη) θα ήταν ενδεχομένως στον αέρα αν η Ε.Ε ήταν έτοιμη να “δαγκώσει τη σφαίρα” όπως λένε οι Αγγλοσάξωνες και να επιτρέψει την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας.
Ειδικότερα, η αναδιάρθρωση των ΔΕΚΟ προχωρά με ρυθμούς χελώνας, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας σκοντάφτει στην απειλή των συνδικαλιστών της ΔΕΗ ότι θα βυθίσουν τη χώρα στο σκοτάδι, ο αναπτυξιακός νόμος έχει ξεφύγει από το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του, για το οποίο η ίδια η κυβέρνηση είχε δεσμευθεί, η διευκόλυνση ίδρυσης και λειτουργίας επιχειρήσεων επίσης είναι ανενεργή λόγω εμπλοκής στην δημιουργία γενικού εμπορικού μητρώου, ενώ η κυρία Κατσέλη αμφισβητεί τους όρους του Μνημονίου (τους οποίους η ίδια υπερψήφισε) για τις εργασιακές σχέσεις και η δημοσιονομική προσαρμογή παρεξέκλινε των στόχων, κυρίως ως προς το σκέλος των εσόδων.
Μέσα σε όλα αυτά, το άρθρο της κυρίας Κατσέλη στο Βήμα της Κυριακής με τίτλο “το φάρμακο της τρόικας... σκοτώνει”, όπου τάσσεται κατά της γενικευμένης, άκριτης και χωρίς περιορισμούς δυνατότητας απόκλισης των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών”, δυναμίτισε τελείως το κλίμα. Το Μέγαρο Μαξίμου δεν κρύβει την δυσαρέσκειά του για την υπουργό εργασίας, αλλά εκτιμάται ότι είναι δύσκολο να την απομακρύνει, καθώς θα δημιουργηθεί νέο εσωκομματικό μέτωπο στο ΠΑΣΟΚ, την ώρα που η συνοχή της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος ισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί. Ανεξαρτήτως αν η κυρία Κατσέλη είχε δίκιο στο βασικό επιχείρημα του άρθρου της, ότι δηλαδή το υψηλό κόστος εργασίας στην Ελλάδα δεν οφείλεται στους υψηλούς μισθούς, γεγονός παραμένει ότι αυτή τη στιγμή η ίδια δεν είναι ακαδημαϊκός, αλλά υπουργός με συγκεκριμένες εντολές, η χώρα μας έχει μηδενικά περιθώρια διαπραγμάτευσης και η Τρόικα μας έχει ξεκαθαρίσει ότι η τεχνητή υποστήριξη που μας παρέχει δεν είναι δεδομένη και ανά πάσα στιγμή μπορεί να μας τραβήξει την πρίζα.
Στο περιβάλλον του πρωθυπουργού φαίνεται να έχουν αντιληφθεί την κρισιμότητα της συγκυρίας. Εξ ου άλλωστε και η αναβάθμιση του ρόλου του κυρίου Παπαδήμου. Μένει να φανεί αν θα το αντιληφθούν και οι υπουργοί, πολλοί εκ των οποίων δεν επέστρεψαν ποτέ από τις διακοπές του περασμένου Αυγούστου.