Η Φρανκφούρτη είχε προειδοποιήσει ότι θα τραβούσε την πρίζα του ELA αν η φυγή καταθέσεων συνεχιζόταν με τον ίδιο φρενήρη ρυθμό και μετά τις κάλπες της 17ης Ιουνίου. Το ερώτημα είναι τι προέβλεπε και πως καταρτίστηκε εκείνο το σχέδιο, που δεν υπογράφηκε ποτέ αλλά αποτύπωσε την πιο οριακή στιγμή της ελληνικής κρίσης.

Το σχέδιο είχε παραδοθεί προς υπογραφή στον Γιώργο Προβόπουλο, από το μεσημέρι του Σαββάτου 16 Ιουνίου, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Το πλάνο της ΕΚΤ προέβλεπε ημερήσιο όριο αναλήψεων 200 ευρώ ανά καταθέτη. Οι συναλλαγές θα πραγματοποιούνταν μόνο μέσω των αυτόματων μηχανημάτων ανάληψης. Τα καταστήματα των τραπεζών θα λειτουργούσαν αλλά με τα ρολά πιθανώς κατεβασμένα.

Τα μέτρα θα ίσχυαν για δέκα μέρες αφού τόσο υπολογιζόταν ότι θα άντεχε η οικονομία σε κατάσταση τραπεζικού «παγετού».

Πλαφόν θα έμπαινε και στα εμβάσματα στο εξωτερικό. Θα απαγορευόταν να στείλει κανείς χρήματα στο εξωτερικό, πάνω από όριο που συζητιόταν να είναι στις 3.000 ευρώ. Από την απαγόρευση θα προβλέπονταν εξαιρέσεις, για
λόγους υγείας ή για την εξυπηρέτηση αναγκαίων φοιτητών που σπουδάζουν στο εξωτερικό.

Για την έγκριση των εξαιρέσεων θα στηνόταν στην Τράπεζα της Ελλάδος ειδικός μηχανισμός. Αυτός ο μηχανισμός θα εξέταζε και αιτήματα εμβασμάτων, πάνω από το πλαφόν από τις επιχειρήσεις, με στόχο να μπουν και να κάνουν εισαγωγές πρώτων υλών και προϊόντων και να μην νεκρώσουν τελείως οι εισαγωγές.

Η απόφαση έμεινε τελικώς ανυπόγραφη, καθώς σταδιακά μετά από τις εκλογές σταμάτησε η «αιμορραγία» των τραπεζών.