Ειδικότερα, το ποσοστό στην Ελλάδα ανέρχεται στο 50,5%, που σημαίνει ότι ένας στους δύο πολίτες δεν διαθέτει επαρκές οικονομικό περιθώριο για να καλύψει μια απρόβλεπτη επιβάρυνση. Η επίδοση αυτή είναι σημαντικά υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ, ο οποίος διαμορφώθηκε στο 29,2% το 2025, έναντι 30% το 2024.

Μετά την Ελλάδα, τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Λετονία, με 43,7%, και στη Βουλγαρία, με 42,4%. Στον αντίποδα, η Ολλανδία εμφανίζει την καλύτερη επίδοση, με μόλις 15,3%, ενώ ακολουθούν η Μάλτα και η Τσεχία, με 18,7% έκαστη.

Η απόσταση της Ελλάδας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο αποτυπώνει τη σημαντική δυσκολία μεγάλου μέρους των νοικοκυριών να δημιουργήσουν οικονομικό απόθεμα για την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών, όπως μια απρόβλεπτη δαπάνη υγείας, μια επισκευή ή μια άλλη ξαφνική οικονομική υποχρέωση.

Η εικόνα της φυσικής ασφάλειας – Τα στοιχεία για τις ανθρωποκτονίες

Παράλληλα με την οικονομική ασφάλεια, η ποιότητα ζωής συνδέεται και με τη φυσική ασφάλεια των πολιτών, δηλαδή την προστασία τους από την εγκληματικότητα και τη βία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2024, τα οποία αφορούν τις ανθρωποκτονίες που καταγράφηκαν από τις αστυνομικές αρχές, σημαντικές αποκλίσεις εξακολουθούν να παρατηρούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ καταγράφηκε στη Λιθουανία, με 2,63 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους. Παρά την αρνητική αυτή πρωτιά, η χώρα έχει σημειώσει τη μεγαλύτερη βελτίωση σε βάθος δεκαετίας, καθώς ο σχετικός δείκτης έχει μειωθεί περισσότερο από 50% από το 2014.

Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Λετονία, με 2,40 περιστατικά ανά 100.000 κατοίκους, ενώ ακολουθεί η Εσθονία με 1,82.

Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται στο Λουξεμβούργο, με 0,30 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους, στην Ιταλία με 0,57 και στην Τσεχία με 0,63.