Έτσι το συμβούλιο υπουργών εστιάσθηκε σε τρεις παρατηρήσεις: στην ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για αντιμετώπιση του πληθωρισμού, το σεβασμό στους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και την επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισσαβόνας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε χώρα πρέπει να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα, εξήγησε ο Έλληνας Υπουργός Οικονομίας. Υπάρχουν χώρες που έχουν δημοσιονομικά ελλείμματα, υπάρχουν χώρες που αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα επιβράδυνσης της ανάπτυξης ή στην απασχόληση, υπάρχουν χώρες που είναι σε διαφορετική κατάσταση.
Όσον αφορά την Ελλάδα, ο υπουργός Οικονομίας τόνισε ότι το οικονομικό επιτελείοέχει ήδη πάρει κάποιες πρωτοβουλίες για τον Προϋπολογισμό του 2009 και για τη στήριξη της ανάπτυξης και των οικονομικά ασθενέστερων.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις των άλλων μελών του συμβουλίου. Οι οικονομικοί υπουργοί σημείωσαν ότι οι επιπτώσεις ήταν μεγαλύτερες από τις αναμενόμενες και παραδέχθηκαν ότι ακολούθησαν άλλο μοντέλο από αυτό της αμερικανικής κυβέρνησης προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κρίση, επικεντρώνοντας την προσοχή τους στην τιθάσσευση του πληθωρισμού παρά στην ώθηση της οικονομικής δραστηριότητας μέσω της αύξησης της ζήτησης.
Οπως είπε ο κ. Ζαν Κλωντ Γιούνκερ" όλοι εξεπλάγησαν απότην οικονομική συρρίκνωση που παρατηρήθηκε στην αρχή του καλοκαιριού". Αλλά και ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Ζαν Κλωντ Τρισέ, παραδέχθηκε ότι επηρεάστηκε ισχυρά η οικονομία της Ευρωζώνης από την επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας, επαναλαμβάνοντας για άλλη μία φορά ότι ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε σε πολύ υψηλά επίπεδα και ότι θα ήταν μεγάλο λάθος να αυξηθούν οι αμοιβές ακολουθώντας αυτές τις αυξήσεις και θα επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση, τροφοδοτώντας διαδοχικές αυξήσεις στις αγορές.
Ο κ. Γιούνκερ εξέφρασε, ωστόσο, την εκτίμηση ότι η Ευρωζώνη δεν πρόκειται να εισέλθει σε βαθιά ύφεση, οι εκπρόσωποι της Γαλλίας πρότειναν να στραφούν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για βοήθεια ενώ οι Γερμανοί διατύπωσαν την άποψη ότι η ενίσχυση της δαπάνης θα οδηγούσε σε χάσιμο κεφαλαίων.
