Αν και από τις 7 Ιουλίου μέχρι και τις 8 Σεπτεμβρίου η διεθνής τιμή της αμόλυβδης, μετρούμενη σε ευρώ, έπεσε κατά 14%, η τιμή της βενζίνης στην ελληνική αγορά δεν έπεσε παρά 6%. Από τα 1,27 ευρώ τον Ιούλιο, πωλούνταν τη Παρασκευή προς 1,193 ευρώ/ λίτρο, δείγμα της κερδοσκοπίας που μαίνεται στην ελληνική αγορά.

Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους :

·Στο διάστημα 7 Ιουλίου- 8 Σεπτεμβρίου η τιμή πώλησης της βενζίνης από τα διυλιστήρια προς τις εταιρείες, μειώθηκε κατά 12,4% ή κατά 7,5 λεπτά το λίτρο. Επειδή έπεσε η τιμή του διυλιστηρίου, μειώθηκε και ο ΦΠΑ, με αποτέλεσμα να μειωθούν και οι συνολικοί φόροι και δασμοί κατά 1,28 λεπτά / λίτρο. Σύνολο μείωσης 8,78 λεπτά.

·Η μείωση αυτή δεν πέρασε ποτέ στην αντλία. Η τιμή της βενζίνης από τα 1,27 ευρώ / λίτρο, μειώθηκε στα 1,20 ευρώ. Έπεσε δηλαδή μόνο 7 λεπτά, αντί για 8,78 λεπτά όπως θα έπρεπε. Την διαφορά των 1,78 λεπτών/ λίτρο, σύμφωνα με τα διυλιστήρια, την καρπώθηκαν εταιρείες και πρατήρια.

·Έτσι εξηγείται, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία των διυλιστηρίων, ότι το μικτό περιθώριο κέρδους εταιρειών και πρατηρίων, αυξήθηκε από τα 12,16 ευρώ το λίτρο (7 Ιουλίου), στα 13,89 ευρώ το λίτρο (8 Σεπτεμβρίου)

Παραινέσεις και ευχολόγια

Τα παραπάνω επισημάνθηκαν από εκπροσώπους των διυλιστηρίων σε σύσκεψη που είχε χθες με τους φορείς της αγοράς (δυίληση, εμπορία, πρατηριούχοι) ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας. Ο υπουργός περιορίστηκε σε παραινέσεις προς τους φορείς λέγοντας ότι «ο καταναλωτής δικαιούται προσιτές τιμές, και τονίζοντας ότι αυτό είναι πάνω από τα συμφέροντα οποιουδήποτε κλάδου σήμερα και πάντα.

Ανακοίνωσε μάλιστα ότι το υπουργείο προχωρά στην προκήρυξη ανοικτού διεθνούς διαγωνισμού για την πρόσληψη αναγνωρισμένου οίκου με σκοπό τη μελέτη "κοστολογικής διερεύνησης της αγοράς πετρελαιοειδών".

Λες και δεν υπάρχει αρμόδια υπηρεσία στο υπουργείο για να παρακολουθεί την αγορά, ούτε Επιτροπή Ανταγωνισμού, και χρειάζεται η βοήθεια ενός ξένου οίκου για να βρει πότε οι εμπλεκόμενοι αυξάνουν ή όχι τα περιθώρια κέρδους τους !

Για όλα φταίνε οι άλλοι

Όσο για τους εμπλεκόμενους στο χώρο, επέρριψαν ο καθένας την ευθύνη στον άλλο σχετικά με τα αίτια της κερδοσκοπίας. Τα μεν διυλιστήρια κατηγόρησαν σαν υπεύθυνους τις εταιρείες και τους πρατηριούχους, παραθέτοντας στοιχεία ότι «τσιμπάνε» τα περιθώρια κέρδους τους. Οι εταιρείες «έδειξαν» προς την μεριά των διυλιστηρίων για το μονοπωλιακό καθεστώς στο οποίο λειτουργούν, όσο για τα πρατήρια «τα έβαλαν με όλους».

Eλλειψη πολιτικής βούλησης

Το θέμα είναι ότι η πολιτική ηγεσία ξέρει ακριβώς «τις πταίει» και οι τιμές δεν πέφτουν στην εγχώρια αγορά των καυσίμων και δεν χρειάζεται να αναθέσει την κοστολογική διερεύνηση του χώρου σε κάποιον ξένο οίκο. Ολιγοπωλιακό καθεστώς στον τομέα της διύλισης, φαινόμενα εναρμονισμένων πρακτικών σε νησιωτικές περιοχές, αδυναμία ίδρυσης πρατηρίων σε υπεραγορές, κλειστό επάγγελμα των βυτιοφορέων, συμφωνίες εταιρειών με πρατηριούχους κάτω από το τραπέζι, απουσία αποθηκευτικών χώρων καυσίμων, κλπ.

Όλα τα παραπάνω της τα έχει επισημάνει πολλάκις η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Απλώς δεν υπάρχει η πολιτική βούληση εκ μέρους της πολιτείας για να τα εφαρμόσει, και να συγκρουστεί με οργανωμένα συμφέροντα.

Ο Ενεργειακός
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.