Συγκεκριμένα το Συμβούλιο της Επικρατείας ρώτησε:

Α. εάν και κατά πόσο μπορεί ένα κράτος να προσθέσει στον κατάλογο της κοινοτικής οδηγίας περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημόσιων έργων ένα πρόσθετο λόγο αποκλεισμού από τις συμβάσεων δημοσίων έργων και

Β. κατά πόσο οι περιορισμοί που τίθενται στη σύναψη δημοσίων συμβάσεων με πρόσωπα που δραστηριοποιούνται ή συμμετέχουν σε επιχειρήσεις μέσων ενημέρωσης, είναι συμβατός προς το κοινοτικό Δίκαιο.

Ο γενικός εισαγγελέας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Π.Μαντούρο εισηγήθηκε ότι

Α. ο κατάλογος των λόγων αποκλεισμού των εργοληπτών που περιέχεται στη σχετική κοινοτική οδηγία δεν είναι εξαντλητικός, αλλά Β. η προσθήκη από το εθνικό δίκαιο ενός λόγου αποκλεισμού συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο εφόσον αποσκοπεί στη διασφάλιση της διαφάνειας και της ίσης μεταχείρισης και τηρεί την αρχή της αναλογικότητας.

Εντούτοις, «διάταξη η οποία προβλέπει γενικό ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης μέσων ενημέρωσης και της ιδιότητας του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης η οποία αναλαμβάνει, έναντι του Δημοσίου ή νομικού προσώπου του ευρύτερου δημόσιου τομέα, την εκτέλεση έργων ή προμηθειών ή την παροχή υπηρεσιών παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας» εισηγήθηκε ο κ. Μαντούρο.