Όπως αναμεταδίδει το DW, στα πλαίσια της Ημερίδας οι επιστήμονες «κατέδειξαν τις επιπτώσεις της μονοκαλλιέργειας του τουρισμού στα νησιά του Αιγαίου τις τελευταίες δεκαετίες. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην Ημερίδα είναι ανησυχητικά. Σύμφωνα με τον καθηγητή Κώστα Θεοδώρου από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, μεταξύ 1990 και 2018 εξαφανίστηκαν περί τα 14.000 εκτάρια δασικών εκτάσεων. Στη Χίο χάθηκε το 41% των δασικών εκτάσεων, στη Θάσο το 40% και στη Ρόδο το 34%». Επιπλέον, από το 1960 έως σήμερα οι γεωργικές εκτάσεις στα νησιά μειώνονται ραγδαία, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στις Οινούσσες και τη Νίσυρο, οι γεωργικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες παρουσιάζουν μείωση άνω του 92%.

Σε πολλά νησιά τις γεωργικές εκτάσεις διαδέχεται το τσιμέντο. «Στη Μύκονο οι οικοδομημένες εκτάσεις έχουν αυξηθεί κατά 341% από το 1990 έως το 2018, ενώ στη Σύρο αυξήθηκαν κατά 310%.

Η οικοδομική ανάπτυξη έχει σοβαρές επιπτώσεις στα οικοσυστήματα», παρατηρεί το RND, καθώς επιδεινώνει περαιτέρω τις δυνατότητες του εδάφους να αποθηκεύσει βρόχινο νερό – γεγονός που με τη σειρά του έχει ως αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη επιβάρυνση των εναπομείναντων γεωργικών εκτάσεων. Βέβαια, όλα αυτά δεν αποτελούν πρόβλημα μόνο στα νησιά. Τα τελευταία 25 χρόνια η Αττική έχει χάσει το 70% των δασικών εκτάσεών της.

Μοναδική ελπίδα είναι η κυβέρνηση να λάβει δραστικά μέτρα, προκειμένου να αυστηροποιήσει το νομικό πλαίσιο προστασίας της ταυτότητας και των οικοσυστημάτων των γραφικών νησιών του Αιγαίου.