Οι επιλογές, ανάλογα με τη σύσταση, είναι οι εξής:

I. “Φυσικό μεταλλικό νερό”.

II. “Φυσικό μεταλλικό νερό φυσικώς αεριούχο”. Η ονομασία αυτή δηλώνει ένα νερό του οποίου η περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα προερχόμενο από την πηγή, μετά ενδεχόμενο καθαρισμό με καθίζηση και εμφιάλωση, είναι η ίδια με εκείνη κατά την ανάβλυση αφού ληφθεί υπόψη η εκ νέου εις πίεση ποσότητας, αερίου, που προέρχεται από τον ίδιο υδροφόρο ορίζοντα ποσοτικά ισοδύναμης προς το αέριο που έφυγε κατά τις διαδικασίες αυτές και με την επιφύλαξη των παραδεκτών τεχνικών ανοχών.

III. “Φυσικό μεταλλικό νερό ενισχυμένο με αέριο της πηγής”. Η ονομασία αυτή δηλώνει ένα νερό του οποίου η περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα προερχόμενο από τον ίδιο υδροφόρο ορίζοντα, μετά ενδεχόμενο καθαρισμό με καθίζηση, είναι μεγαλύτερη από εκείνη που διαπιστώνεται κατά την ανάβλυση.

IV. “Φυσικό μεταλλικό νερό με προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα”. Η ονομασία αυτή δηλώνει νερό, στο οποίο έχει προστεθεί διοξείδιο του άνθρακα προελεύσεως άλλης από εκείνη του υδροφόρου ορίζοντα, από τον οποίο προέρχεται το νερό.