Καλά όλα αυτά, αλλά κάποιος πρέπει να ενημερώσει τους πολιτικούς μας ότι η άποψή μας δεν έχει καμία σημασία. Αν η Ευρώπη επιλέξει να μας οδηγήσει στην επιλεκτική χρεοκοπία, με όλα τα καλά και τα κακά που συνεπάγεται αυτή η επιλογή, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Γιατί πολύ απλά, εξαρτιόμαστε από τους Ευρωπαίους για να καλύπτουμε ακόμη και τις καθημερινές λειτουργικές μας δαπάνες. Φαίνεται ότι μετά από όλα αυτά, ορισμένοι δεν το έχουν ακόμη καταλάβει. Ίσως επειδή ακριβώς δεν έχουν πάρει πρέφα, πράττουν και αναλόγως. Εδώ ο κ. Σαμαράς ψήφισε υπέρ της χρεοκοπίας της χώρας, στην ψηφοφορία για το Μεσοπρόθεσμο και τώρα μας λέει ότι είναι εναντίον μίας τέτοιας επιλογής! Ας τον ρωτήσει επιτέλους ένας συνάδελφος από το ρεπορτάζ της Ν.Δ, «κι αν μας τραβήξουν την πρίζα κύριε πρόεδρε;». Εμείς τότε τι θα κάνουμε; Πώς ακριβώς ΔΕΝ θα χρεοκοπήσουμε σε μια τέτοια περίπτωση;

Για να προσθέσω και κάτι ακόμη, όχι μόνο δεν είναι στο χέρι μας αν θα πάμε σε επιλεκτική χρεοκοπία, αλλά δεν θα μας ρωτήσουν κιόλας. Δεν φαντάζομαι να τηλεφωνήσει η κυρία Μέρκελ στην Ντόρα Μπακογιάννη, προκειμένου να ακούσει τις ενστάσεις της για το θέμα. Ούτε ο κ. Σαρκοζί θα μιλήσει με τον κ. Βενιζέλο, προτού αποφασίσει τι θα κάνει. Αν ποτέ αποφασίσουν οι Ευρωπαίοι – γιατί μέχρι στιγμής αποδεικνύονται παντελώς ανίκανοι στο να παίρνουν αποφάσεις, καλές ή κακές, πάντως αποφάσεις – δεν θα μας ρωτήσουν καν.

Όπως λέει ακόμη μία βρετανική παροιμία, «beggars are not choosers» (οι ζητιάνοι δεν έχουν επιλογές). Το θέμα με εμάς είναι ότι επιτρέψαμε στους εαυτούς μας να γίνουν ζητιάνοι.

«Καλωσήλθατε στην έρημο του πραγματικού» κυρίες και κύριοι εθνοπατέρες και εθνομητέρες!