Παράλληλα, περίπου ένας στους τρεις εργαζόμενους δεν βλέπει επαρκείς ευκαιρίες εξέλιξης στον τρέχοντα εργοδότη του, στοιχείο που επιτείνει το αίσθημα απογοήτευσης και αποσύνδεσης. Το χάσμα αυτό αποδίδεται εν μέρει στην ταχύτατη απόκτηση νέων δεξιοτήτων από πλευράς εργαζομένων –ειδικά σε αναδυόμενους τομείς όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI)– την ώρα που πολλοί εργοδότες δυσκολεύονται να προσαρμοστούν.

Σύμφωνα με την έρευνα της ManpowerGroup για την Τεχνητή Νοημοσύνη στο εργασιακό περιβάλλον, το 81% των τεχνολογικών στελεχών παραδέχεται ότι οι εταιρείες τους βρίσκονται ακόμη σε πιλοτικά στάδια ενσωμάτωσης της AI, ενώ μόλις το 10% την έχει εντάξει πλήρως στις λειτουργίες του. Αυτό το τεχνολογικό έλλειμμα αφήνει πολλούς εργαζόμενους να αισθάνονται αναξιοποίητοι και ανεπαρκώς υποστηριζόμενοι.

Όπως επισημαίνει η Becky Frankiewicz, President & Chief Strategy Officer της ManpowerGroup:
«Ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν αφορά μόνο την τεχνολογία αλλά και τους ανθρώπους. Οι εταιρείες που επενδύουν στους ανθρώπους τους, κερδίζουν την αφοσίωσή τους. Οι εργαζόμενοι σήμερα ζητούν περισσότερη ισορροπία, ευελιξία και κυρίως ευκαιρίες ανάπτυξης».

Αυξημένη εμπιστοσύνη, αλλά και καθημερινό άγχος

Ο συνολικός Δείκτης Εμπιστοσύνης φτάνει το 68%, αυξημένος κατά 1 μονάδα από το 67% του προηγούμενου έτους, σύμφωνα με το Βαρόμετρο, που βασίζεται σε απαντήσεις 13.700 εργαζομένων σε 19 χώρες.

Τα βασικά ευρήματα δείχνουν ένα ανθρώπινο δυναμικό σε συνεχή μεταβολή:

- Το 82% των εργαζομένων θεωρεί ότι η εργασία του έχει νόημα (αύξηση 2% από το 2024).

- Η εμπιστοσύνη ανέρχεται στο 76% (αύξηση 2 μονάδων).

- Η εργασιακή ικανοποίηση μειώθηκε στο 62% (πτώση 1 μονάδας), δείχνοντας το χάσμα δεξιοτήτων και εμπειρίας.

- Μόνο το 65% νιώθει εργασιακή ασφάλεια για τους επόμενους έξι μήνες (πτώση 6 μονάδων).

- Το 49% βιώνει μέτριο έως υψηλό καθημερινό άγχος, με κορυφαία τα μεσαία στελέχη (82%) και την Gen Z να ακολουθεί (56%).

Οι τρεις βασικές προκλήσεις για τους εργοδότες

1^ον. Η σχέση εργασιακού άγχους και αποχωρήσεων

Παρότι το 82% των εργαζομένων βρίσκει νόημα στην εργασία του, το 49% αναφέρει καθημερινό άγχος, ποσοστό που συνεχίζει να αυξάνεται.

Η Gen Z εξακολουθεί να καταγράφει τα υψηλότερα ημερήσια επίπεδα άγχους (56%), παρά το γεγονός ότι νιώθει μεγαλύτερη υποστήριξη, ενώ τα μεσαία στελέχη καταγράφουν τα μεγαλύτερα ποσοστά άγχους (82%).

Την ίδια στιγμή, οι βασικοί εργαζόμενοι αναφέρουν τη χαμηλότερη ευθυγράμμιση με τις αξίες της εταιρίας, γεγονός που εντείνει την πίεση στους ρόλους πρώτης γραμμής. Αυτή η αποσύνδεση εξηγεί, γιατί αποχωρούν εργαζόμενοι που νιώθουν σίγουροι για τις δεξιότητές τους ή την επαγγελματική τους πορεία.

Με βάση τα στοιχεία της έρευνας, η ουσιαστική εργασία δεν αρκεί, για να αντισταθμίσει την επαγγελματική εξουθένωση, ειδικά όταν οι ευκαιρίες ανάπτυξης είναι περιορισμένες και η υποστήριξη ανεπαρκής.

2^ον. Η πρόκληση των μεσαίων στελεχών

Τα μεσαία στελέχη βρίσκονται υπό έντονη πίεση, καθώς δέχονται απαιτήσεις από όλες τις κατευθύνσεις.

Το 34% φοβάται ότι μπορεί να χάσει την εργασία του στους επόμενους έξι μήνες, λόγω αναδιοργανώσεων μέσα στον οργανισμό ή αυξανόμενης επιρροής της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Παράλληλα, σχεδόν οκτώ στους δέκα (77%) αναφέρουν ως κύριες επαγγελματικές ανησυχίες την οικονομική αστάθεια, τις αλλαγές στη δομή των οργανισμών και την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Παρότι η εμπιστοσύνη των εργαζομένων προς την ηγεσία αυξήθηκε (+4% σε σύγκριση με το 2024), η εξέλιξη αυτή εντείνει την πίεση σε όσους έχουν την ευθύνη ανάπτυξης και υποστήριξης άλλων, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι αντιμετωπίζουν προσωπική αβεβαιότητα.

Οι Millennials εμφανίζουν τη μεγαλύτερη μείωση στην εργασιακή ικανοποίηση (-11% σε ετήσια βάση), με τις γυναίκες της γενιάς αυτής να καταγράφουν τα χαμηλότερα επίπεδα συνολικά.

3^ον. Οι παγίδες της φυσικής παρουσίας

Επιπλέον, οι εργαζόμενοι με πλήρη φυσική παρουσία στον χώρο εργασίας είναι λιγότερο πιθανόν να παραιτηθούν (63%) σε σύγκριση με τους απομακρυσμένους (43%), αλλά δηλώνουν χαμηλότερη ευημερία (63% έναντι 72% στους υβριδικούς) και υψηλότερα επίπεδα άγχους. Αυτό δείχνει ότι τα άκαμπτα εργασιακά μοντέλα παγιδεύουν τους εργαζόμενους σε ρόλους που δεν τους ικανοποιούν, ενώ όσοι εργάζονται εξ αποστάσεως εκμεταλλεύονται την ευελιξία, για να αποχωρούν, όταν το επιθυμούν.

Η ανάπτυξη ως εργαλείο εμπιστοσύνης και διακράτησης

Η ύπαρξη ευκαιριών εξέλιξης και σαφούς πορείας καριέρας συνδέεται άμεσα με την ενίσχυση της εμπιστοσύνης και της αφοσίωσης. Οι εργαζόμενοι με ευκαιρίες ανάπτυξης εμφανίζουν δείκτη εμπιστοσύνης 77%, ενώ όσοι έχουν σαφή καριεριστική πορεία δηλώνουν ικανοποίηση σε ποσοστό 62%.

Ωστόσο, η ποιότητα της εκπαίδευσης παίζει κρίσιμο ρόλο. Παρόλο που ένας στους τρεις εργοδότες αναγνωρίζει ότι η AI δεν μπορεί να αντικαταστήσει δεξιότητες όπως η ηθική κρίση και η διοίκηση ομάδων, οι περισσότεροι εξακολουθούν να μην παρέχουν επαρκή εκπαίδευση σε ψηφιακά εργαλεία, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τις προσδοκίες των εργαζομένων.

Η έρευνα βασίστηκε σε απαντήσεις 13.771 εργαζομένων από 19 χώρες, συλλεγμένες από τις 14 Μαρτίου έως τις 11 Απριλίου 2025. Όλα τα δεδομένα έχουν σταθμιστεί δημογραφικά, ώστε να αντικατοπτρίζουν την εργατική δύναμη κάθε χώρας. Οι συμμετέχουσες χώρες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τις ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ινδία, Γαλλία, Ιταλία, Ισραήλ και Αυστραλία.